منابع ژنتيكي كه در زيستگاههاي اصلي يا در مجموعه هاي خارج از زيستگاه اصلي واقع در قلمرو سرزميني و حاكميت ملي جمهوري اسلامي ايران وجود دارند و يا آن دسته از منابع ژنتيكي كه منشأ ايراني دارند و در مراكز دولتي و يا غيردولتي خارج از كشور نگهداري مي شوند و همچنين اطلاعات و دانش سنتي مربوط به منابع ژنتيكي، ذخيره ژنتيكي محسوب مي شود و بر اساس مفاد اين قانون قابل دسترسي و بهره برداري است.
تبصره
اين ماده نافي حقوق مالكيت مادي افراد بر منابع ژنتيكي خود نيست.