با پرسنل مشروحه زير چنانچه با وجود دارا بودن شايستگي و كارآئي لازم امكان اعطاء درجه يا رتبه بالاتر به آنان وجود نداشته باشد، با رعايت حداكثر تعداد ارتقاء مندرج در ماده 6 اين قانون، به ترتيب مذكور در ماده 133 قانون ارتش رفتار خواهد شد.
الف
آن گروه از نظاميان تطبيق شده با قانون ارتش كه بعلت نداشتن مدرك تحصيلي پايان كلاس دوم متوسطه و يا پايان دوره راهنمائي، درجه نهائي آنان ستوان سومي مي باشد براي سنوات خدمتي مازاد بر چهار سال در درجه ستوان سومي.
ب
پرسنل استخدام شده قبل از اجراي فصل تطبيق قانون ارتش (7 /7 /1367) كه بعلت داشتن مدرك تحصيلي مورد نياز و قابل قبول بالاتر ويا آموزش هاي بدو استخدام بيشتر، با درجه يا رتبه بالاتر از پرسنل مشابه خود آغاز به خدمت نموده اند، در ارتباط با سنوات خدمتي مازاد بر چهار سال پس از نيل به درجه يا رتبه نهائي مربوطه.
ج
پرسنلي كه پس از سي سال خدمت در اجراي تبصره 1 ماده 110 و يا ماده 111 قانون ارتش حداقل به مدت يكسال مشغول خدمت بوده يا مي باشند، براي سنوات خدمتي مازاد بر چهار سال در آخرين درجه يا رتبه.
تبصره 1
آن گروه از نظاميان تطبيق شده با قانون ارتش باستثناي پرسنل مذكور در اين ماده در صورتيكه به وجود داشتن شايستگي و كارآئي لازم و داشتن چهار سال قدمت خدمت در درجه ستوان يكمي امكان اعطاء درجه سرواني به آنان وجود نداشته باشد، در خاتمه بيست و نهمين سال خدمت از ارتقاء حقوقي نيل به درجه مزبور برخوردار مي گردند.
تبصره 2
فارغ التحصيلان آموزشگاههاي افسري و همافري سابق و دوره اول دانشكده علوم نظامي، باستثناء پرسنل مذكور در اين ماده و پرسنلي كه در طول خدمت تغيير وضعيت يا تغيير مدرك تحصيلي داده اند، در صورتيكه با وجود داشتن شايستگي و كارآرائي لازم و نداشتن عقب افتادگيهاي ناشي از تنبيهات مؤثر در ترفيع امكان اعطاء هفتمين ارتقاء حقوقي به آنان وجود نداشته باشد در خاتمه بيست و نهمين سال خدمت از ارتقاء حقوقيهفتم برخوردار مي گردند.
تبصره 3
كليه پرسنل مشمول اين ماده و تبصره هاي فوق در صورتيكه بهر علت به ارتقاء درجه يا رتبه بعدي نائل گردند از همان تاريخ به همان ميزان بجاي ارتقاء حقوقي فوق از ارتقاء حقوقي مربوط به درجه يا رتبه جديد برخوردار خواهند شد.