در صورت اعطاي پروانه بهره برداري اجباري، هيأت موضوع ماده (40) اين قانون، بايد مبلغ مناسب (با اخذ نظر سه كارشناس رسمي دادگستري در حوزه ارزش گذاري با انتخاب قاضي عضو هيأت)، شرايط بهره برداري، هويت بهره بردار، مدت بهره برداري، اقدامات اجرائي، مدت زمان لازم براي انجام اقدامات اجرائي توسط بهره بردار، محدوده جغرافيايي و موارد مجاز استفاده از اختراع را دقيقاً مشخص نمايد. پرداخت هزينه كارشناسان موضوع اين ماده به عهده بهره بردار است. استفاده از پروانه بهره برداري اجباري منوط به تأديه هزينه بهره برداري به دارنده گواهينامه اختراع و در صورت عدم امكان تأديه، توديع آن به صندوق دادگستري است. پروانه بهره برداري اجباري نمي تواند حق بهره برداري براي دارنده مجوز اجباري را به صورت انحصاري مقرر كند.