چنانچه شرايط مقرر در بند (4) ماده (39) اين قانون وجود داشته باشد، مرجع ثبت با اخذ هزينه مربوط، به درخواست مالك اختراع مؤخّر، پروانه بهره برداري از اختراع مقدم را جهت بكارگيري در اختراع مؤخّر، بدون موافقت مالك آن صادر مي كند. اگر پروانه بهره برداري بدون موافقت مالك اختراع مقدم صادر شود، مرجع ثبت به درخواست وي، پروانه بهره برداري از اختراع مؤخّر را نيز بدون موافقت مالك آن صادر مي نمايد. درخواست مذكور بايد همراه با دلايل و مداركي باشد كه به موجب آن ثابت شود متقاضي از مالك اختراع درخواست بهره برداري نموده، ولي نتوانسته است اجازه بهره برداري را در شرايط و مدت زمان متعارف تحصيل نمايد. مرجع ثبت پس از دريافت درخواست صدور پروانه بهره برداري اجباري، آن را در دفتري مخصوص ثبت و ظرف ده روز از زمان دريافت، همراه با دلايل، مدارك و مستندات به مالك اختراع مقدم ابلاغ مي نمايد. مالك اختراع مقدم بايد نظرات، دلايل و مدارك خود را ظرف بيست روز از تاريخ ابلاغ، به مرجع ثبت تسليم نمايد. مرجع ثبت پس از ملاحظه دلايل و مستندات طرفين، در مورد اعطاي پروانه بهره برداري اجباري تصميم مقتضي را اتخاذ مي كند. تصميم گيري در خصوص اجراي اين ماده به عهده هيأت موضوع ماده (40) اين قانون مي باشد.
تبصره 1
در صورت اعتراض به تصميم هيأت موضوع ماده (40) اين قانون، تا قبل از نهائي شدن تصميم مرجع صالح قضائي در اين مورد، پروانه بهره برداري اجباري صادر شده معلق مي ماند.
تبصره 2
انتقال پروانه بهره برداري اجباري از اختراع مقدم، فقط همراه با اختراع مؤخر و انتقال پروانه بهره برداري اجباري از اختراع مؤخّر فقط همراه با اختراع مقدم امكان پذير است.