در تصميم مربوط به صدور هريك از پروانه هاي بهره برداري اجباري از اختراع مقدم يا مؤخّر بايد حدود و كاربرد پروانه، هزينه متناسبي كه بايد به مالك اختراع مورد نظر پرداخت شود و نيز شرايط پرداخت تعيين گردد. هريك از طرفين مي تواند با اثبات اينكه بهره بردار نتوانسته است طبق مفاد تصميم مذكور و شرايط آن عمل كند، درخواست لغو پروانه بهره برداري اجباري را همراه با مدارك و مستندات مربوط، به مرجع ثبت تسليم كند. هيأت موضوع ماده (40) اين قانون با احراز عدم رعايت مفاد تصميم و شرايط آن، پروانه بهره برداري اجباري را لغو مي كند.
تبصره
مالك اختراع و دارنده پروانه بهره برداري اجباري مي توانند نسبت به ميزان هزينه تعيين شده براي صدور پروانه بهره برداري اجباري، ظرف بيست روز از تاريخ ابلاغ تصميم هيأت موضوع ماده (40) اين قانون، در مراجع صالح قضائي اعتراض كنند. اين اعتراض، مانع از بهره برداري از پروانه بهره برداري اجباري نيست.