ديه در موارد زير ثابت ميشود: الف - قتل يا جرح يا نقص عضو كه بطور خطاء محض واقع ميشود و آن در صورتي است كه جاني نه قصد جنايت نسبت به مجنيعليه را داشته باشد و نه قصد فعل واقع شده بر او را مانند آنكه تيري را به قصد شكاري رها كند و به شخصي برخورد نمايد.
ب
قتل يا جرح يا نقص عضو كه بطور خطاء شبيه عمد واقع ميشود و آن در صورتي كه جاني قصد فعلي را كه نوعاً سبب جنايت نميشود داشته باشد و قصد جنايت را نسبت به مجنيعليه نداشته باشد مانند آنكه كسي را به قصد تأديب بنحوي كه نوعاً سبب جنايت نميشود بزند و اتفاقاً موجب جنايت گردد يا طبيبي مباشرتاً بيماري را بطور متعارف معالجه كند و اتفاقاً سبب جنايت بر او شود.
ج
ديه در موارد قصاص كه در محل خود ذكر شده است.
تبصره 1
جنايتهاي عمدي ديوانه و نابالغ بمنزله خطاء محض است.
تبصره 2
در صورتيكه در دادگاه ثابت شود جنايتهاي عمدي كه به اعتقاد قصاص يا به اعتقاد مهدورالدم بودن طرف انجام شود و بعداً معلوم گردد كه مجنيعليه مورد قصاص و يا مهدورالدم نبوده است بمنزله خطاء شبيه عمد است. دوم مقدار ديه قتل نفس