اجازه خروج از ايران ببيگانگان از طرف مأمورين شهرباني محل اقامت دائمي يا موقتي آنها داده خواهد شد.
تبصره (الحاقي 03ˏ02ˏ1337)
بيگانگاني كه بايران وارد ميشوند و مدت توقف آنها از نود روز تجاوز نكند احتياج برواديد خروج ندارند ليكن موظف ميباشند براي خروج از ايران اعلاميه خروجي را تكميل و بمأمورين گمركي مرز خروجي تسليم نمايند. ماده يازدهم - خارجي را ممكن است در موارد ذيل از خاك ايران اخراج و يا محل توقف او را تغيير داد. ا - اگر بر خلاف مقررات اين قانون رفتار نمايد.
ب
در صورتي كه مطابق مقررات مواد 3 و 4 اجازه عبور و يا توقف خارجي ملغي شود. تصميم اخراج را اداره نظميه بموقع اجرا مي گذارد. در هر موقعي كه تصميم اخراج اتخاذ شود و تاخير اجراي ان منافي مصالح مملكتي نيست از طرف نظميه و يا از طرف ادارات ذي صلاحيت ديگران تصميم و مهلتي كه براي اجرا داده مي شود بشخصيكه بايد اخراج شود اخطار خواهد شد. هرگاه خارجي تقبل كند كه در مدتيكه از طرف اداره صلاحيتدار تعيين مي شود از ايران خارج بشود ازادانه خارج خواهد شد و الا تحت الحفظ اخراج مي شود مصارف اخراج در موارديكه خارجي بايد تحت الحفظ اخراج شود از محل عوايد مقرره بموجب ماده 14 تاديه خواهد شد. ماده دوازدهم - در مواقعيكه از اعطاي جواز اقامت امتناع شده و تصميم اخراج از طرف مقامات ذي صلاحيتيكه دولت معين ميكنند اتخاذ ميشود. خارجي حق خواهد داشت بوزارت داخله مراجعه كرده تقاضاي تجديدنظر در تصميم مزبور را بنمايد. اين تقاضا كتبا و يا تلگرافا بوسيله مقام صلاحيتداري كه تصميم اتخاذ كرده داده خواهد شد ولي خارجي ميتواند مدلول تقاضاي خود را مستقيما هم به وزارت داخله ارسال دارد. تقديم تقاضاي تجديدنظر موجب تعويق اجراي تصميم اخراج - باستثناي موارديكه اخراج از نقطه نظر مصالح مملكتي فوريت دارد خواهد بود ولي ممكن است تا تعيين نتيجه تجديدنظر نظميه خارجي را در تحت مراقبت مخصوص خود قرار دهد.