تعيين مناطق حفاظت شده
۱
به منظور حفاظت دروني و پس از حصول اطمينان از عدم مخالفت طرفهاي متعاهد، از نظر اين سند الحاقي هر طرف متعاهد مي تواند بر طبق ضوابط موضوع پيوست دو اين سند الحاقي، مناطق حفاظت شده اي را در محيط زيست دريايي و زميني تعيين نمايد كه تحت تأثير مجاورت دريا قرار دارند. مناطق حفاظت شده مزبور ممكن است با هدف حفاظت از موارد زير تعيين شوند:
الف
انواع زيست بوم هاي دريايي و ساحلي مشخص با اندازه مناسب به منظور تضمين ماندگاري و حفظ تنوع زيستي آنها در دراز مدت؛
ب
زيستگاه هايي كه ناحيه طبيعي پراكنش آنها در محدوده اجراي اين سندالحاقي، در معرض نابودي است، از جمله مواردي كه در نتيجه پسرفت يا محدود شدگي خودبه خودي ناحيه طبيعي، پراكنش كاهش يافته اي دارند؛
پ
زيستگاههاي بحراني براي بقاء، توليد مثل و احياء گونه هاي گياهي و جانوري بومي يا مورد تهديد،
ت
مكان هايي با اهميت ويژه، به دليل بهره علمي، زيبايي شناختي، فرهنگي يا آموزشي آنها.
۲
چنانچه دو يا چند طرف متعاهد قصد تعيين منطقه حفاظت شده مشتركي را داشته باشند، مراجع صلاحيتدار طرفهاي مزبور بايد در جهت همكاري براي حصول توافق در خصوص اقدامات آتي، تلاش نمايند.
۳
هرگاه مناطق حفاظت شده شامل نواحي ساحلي و دريايي مشخص شوند، طرف متعاهد مزبور بايد براي حصول اطمينان از هماهنگي در اداره و مديريت كامل منطقه حفاظت شده تلاش نمايد. طرف متعاهد مزبور بايد برنامه هاي مديريتي را برطبق دستور العمل ها و معيارهاي مشترك موضوع پيوست دو اين سند الحاقي، تدوين و اجرا نمايد.