ماده 13 (الحاقي 06ˏ07ˏ1390) الحاقی ۱۳۹۰/۰۷/۰۶

دوره هاي حمل واگنها و تعهدات مالي 1 -13 – دوره هاي حمل واگنهاي پر به دوره عبور (ترانزيت) كالاي حمل شده بستگي دارد. دوره هاي حمل واگنهاي خالي طي موافقتنامه اي تعيين مي شود. در صورت فقدان چنين موافقتنامه اي، دوره هاي تعيين شده در ماده (16) از مقررات مربوط به قرارداد حمل و نقل بين المللي كالاها با راه آهن (سي.آي.ام) در خصوص بار واگن دربست اعمال خواهد شد. 2 -13 – شركت راه آهن كاربر در شرايط ذيل مسؤوليت در قبال طولاني شدن زمان حمل نخواهد داشت: - خطاي نگهدارنده، - سفارش از سوي نگهدارنده مبني بر عدم قصور شركت راه آهن كاربر، - نقص در واگن يا بار مربوطه، - شرايط و عواقبي كه راه آهن كاربر قادر به اجتناب و پيشگيري از آن نباشد، - عدم پذيرش موجه واگن يا محموله طبق ماده (11) 3 -13 – اگر اين دوره ها به دلايل منسوب به يك شركت راه آهني طولاني تر گردند، نگهدارنده مي تواند براي بلااستفاده بودن واگنها درخواست خسارت كند. مگر طور ديگه توافق شده باشد، ميزان خسارت بلااستفاده بودن مطابق با ضميمه (6) محاسبه خواهد شد. اين ميزان، به اضافه خسارت تعيين شده در ماده (2 – 23)، نبايد از ميزان قابل پرداخت براي بلااستفاده بودن واگن تجاوز كند. اين مبلغ بايد علاوه بر خسارت تعيين شده طبق مواد (3 -20) يا (1 -23) مطالبه شود.