قانون مدني در ادله اثبات دعوي مصوب 13 مهرماه 1314 مصوب 1314,07,13 با اصلاحات و الحاقات بعدي جلد سوم ادله اثبات دعوي
ماده 1257
هر كس مدعي حقي باشد بايد آن را اثبات كند و مدعي عليه هر گاه در مقام دفاع مدعي امري شود كه محتاج بدليل باشد اثبات امر بر عهده او است.
ماده 1258
دلائل اثبات دعوي از قرار ذيل است:
1
اقرار
2
اسناد كتبي
3
شهادت
4
امارات
5
قسم كتاب اول - در اقرار
باب اول
در شرايط اقرار،
ماده 1259
اقرار عبارت از اخبار بحقي است براي غير بر ضرر خود.
ماده 1260
اقرار واقع ميشود بهر لفظي كه دلالت بر آن نمايد.
ماده 1261
اشارۂ شخص لال كه صريحاً حاكي از اقرار باشد صحيح است.
ماده 1262
اقراركننده بايد بالغ و عاقل و قاصد و مختار باشد بنابر اين اقرار صغير و مجنون در حال ديوانگي و غير قاصد و مكره مؤثر نيست.
ماده 1263
اقرار سفيه در امور مالي مؤثر نيست.
ماده 1264
اقرار مفلس و ورشكسته نسبت باموال خود بر ضرر ديان نافذ نيست.
ماده 1265
اقرار مدعي افلاس و ورشكستگي در امور راجعه باموال خود بملاحظه حفظ حقوق ديگران منشاء اثر نمي شود تا افلاس يا عدم افلاس او معيين [معين] گردد
ماده 1266
در مقرله اهليت شرط نيست ليكن بر حسب قانون بايد بتواند داراي انچه بنفع او اقرار شده است بشود.
ماده 1267
اقرار بنفع متوفي درباره ورثه او مؤثر خواهد بود.
ماده 1268
اقرار معلق مؤثر نيست.
ماده 1269
اقرار بامريكه عقلا يا عادتا ممكن نباشد و يا بر حسب قانون صحيح نيست اثري ندارد.
ماده 1270
اقرار براي حمل در صورتي مؤثر است كه زنده متولد شود.
ماده 1271
مقرله اگر بكلي مجهول باشد اقرار اثري ندارد و اگر في الجمله معلوم باشد مثل اقرار براي يكي از دو نفر معين صحيح است.
ماده 1272
در صحت اقرار تصديق مقرله شرط نيست. ليكن اگر مفاد اقرار را تكذيب كند اقرار مزبور در حق او اثري نخواهد داشت.
ماده 1273
اقرار به نسب در صورتي صحيح است كه اولا تحقق نسب بر حسب عادت و قانون ممكن باشد ثانيا كسيكه به نسب او اقرار شده تصديق كند مگر در مورد صغيريكه اقرار بر فرزندي او شده بشرط آنكه منازعي در پيش نباشد.
ماده 1274
اختلاف مقر و مقرله در سبب اقرار مانع صحت اقرار نيست.
باب دوم
در آثار اقرار
ماده 1275
هر كس اقرار بحقي براي غير كند ملزم باقرار خود خواهد بود.
ماده 1276
اگر كذب اقرار نزد حاكم ثابت شود آن اقرار اثري نخواهد داشت.
ماده 1277
انكار بعد از اقرار مسموع نيست ليكن اگر مقر ادعا كند كه اقرار او فاسد يا مبني بر اشتباه يا غلط بوده شنيده ميشود و همچنين است در صورتي كه براي اقرار خود عذري ذكر كند كه قابل قبول باشد مثل اينكه بگويد اقرار بگرفتن وجه در مقابل سند يا حواله بوده كه وصول نشده ليكن دعاوي مذكوره ماداميكه اثبات نشده مضر باقرار نيست.
ماده 1278
اقرار هر كس فقط نسبت بخود آنشخص و قائمقام او نافذ است و در حق ديكري [ديگري] نافذ نيست مگر در مورديكه قانون آن را ملزم قرار داده باشد
ماده 1279
اقرار شفاهي واقع در خارج از محكمه را در صورتي ميتوان بشهادت شهود اثبات كرد كه اصل دعوي بشهادت شهود قابل اثبات باشد و يا ادله و قرائني بر وقوع اقرار موجود باشد
ماده 1280
اقرار كتبي در حكم اقرار شفاهي است.
ماده 1281
قيد دين در دفتر تجار بمنزله اقرار كتبي است.
ماده 1282
اگر موضوع اقرار در محكمه مقيد بقيد يا وضعي باشد مقرله نميتواند آنرا تجزيه كرده از قسمتي از آنكه بنفع او است بر ضرر مقر استفاده نمايد و از جزء ديگران صرف نظر كند.
ماده 1283
اكر [اگر] اقرار داراي دو جز مختلف اثر باشد كه ارتباط تامي با يكديگر داشته باشند مثل اينكه مدعي عليه اقرار باخذ وجه از مدعي نموده و مدعي رد شود مطابق ماده 1134 اقدام خواهد شد