قانون مربوط به اجازه استخدام عدهاي پزشك و دندانپزشك و غيره براي تأسيسات درماني شهرستانها و دهستانها مصوب 12 آبان ماه 1336 مصوب 1336,09,23 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
بوزارت بهداري اجازه داده ميشود براي تأسيس و توسعه مؤسسات درماني و بهداشتي شهرستانها و بخشها و دهستانهاي كشور و نيز تكميل كادر پرسنلي مؤسسات مربوطه در حدود اعتبار موجود در بودجۂ خود پزشك - دامپزشك- داروساز - بهدار - ماما - مهندس ساختمان و بهداشت - دو نفر كتابدار - متخصص براي بنگاه پاستور - تكنيسين راديولوژي - پرستار - مايهكوب - كمك پرستار - راننده - رختشوي – آشيز[آشپز] -باغبان در صورت احتياج و طبق مقررات قوانين مربوطه استخدام نمايد. استخدام جديد فقط براي شهرستانها و بخشها و دهستانها (به استثناي شهرستان تهران و حومه) خواهد بود كه در آن محلها خدمت نمايند.
تبصره 1
در استخدام پرستار - كمك پرستار - مايهكوب در صورت تساوي شرايط و در استخدام راننده - رختشوي - آشپز - باغبان منحصراً ازداوطلبان مقيم هر محل استفاده خواهد شد.
تبصره 2
كسانيكه مطابق اين قانون استخدام و بمحل اعزام ميشوند مكلفند لااقل سه سال در همان محل خدمت نمايند.
تبصره 3
كسانيكه از طرف وزارت بهداري با عناوين فوق بكار گماشته شدهاند در صورتيكه بخارج از مركز اعزام شوند مشمول اين قانون ميشوند. قانون فوق كه مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره است در جلسه يكشنبه دوازدهم آبان ماه يكهزار و سيصد و سي و شش بتصويب مجلس شورايملي رسيد. نايب رئيس مجلس شوراي ملي - امانالله اردلان قانون بالا در جلسه 23/9/1336 بتصويب مجلس سنا رسيده است.