1 - حداكثر مدتي كه ميتوان يك نفر را بكار قهري يا اجباري وادار ساخت نبايد از شصت روز در هر سال (دوازده ماه) تجاوز نمايد و مدت زماني كه صرف رفتن بمحل كار و مراجعت ميگردد جزء ايام مزبور محسوب خواهد شد. 2 - بهر يك از افراديكه بانجام كار اجباري مقيد ميگردد گواهي نامهاي داده خواهد شد كه در آن ادواري كه فرد مزبور اجباراً كار كرده قيد خواهد گرديد.
ماده 12
از قانون مربوط بالحاق دولت ايران بمقاوله نامه بين المللي شماره 29 راجع بلغو كار اجباري — مصوب 1335/12/28