ماده واحده

موافقت‌نامه فرهنگي بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت جمهوري هند مشتمل بر يك مقدمه و چهارده ماده كه در دهم آذر ماه 1335‌مطابق اول دسامبر 1956 در دهلي نو بامضاء رسيده تصويب مي شود. ‌قانون فوق مشتمل بر ماده واحده پس از تصويب مجلس سنا در جلسه يكشنبه نوزدهم آبانماه يك‌هزار و سيصد سي و شش بتصويب مجلس‌ شوراي ملي رسيد. ‌نايب رئيس مجلس شوراي ملي - عماد تربتي [قانون بالا در جلسه 22/12/1335 بتصويب مجلس سنا رسيده است. ] موافقت‌نامه فرهنگي بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت جمهوري هند ‌دولت شاهنشاهي ايران و دولت جمهوري هند با توجه بروابط فرهنگي كه از قرون متمادي بين اين دو كشور موجود بوده و بر اثر تمايلات مشترك باستقرار و توسعه روابط فرهنگي نزديكتري در آينده منطبق با اصول سازمان فرهنگي و علمي و تربيتي ملل متحد بمنظور بسط و توسعه روابط مزبور‌ و تفاهم فيمابين بوسايل ممكنه و بر اساس صحيح و استوار بويژه در مورد علم و امور تعليم و تربيت بانعقاد قرارداد فرهنگي مصمم شده و باين‌ منظور اشخاص زير را بعنوان نمايندگان تام‌الاختيار خود بشرح زير تعيين نموده‌اند: ‌اعليحضرت همايون شاهنشاه ايران ‌جناب آقاي علي اصغر حكمت سفير كبير ايران ‌حضرت رئيس جمهوري هند ‌جناب آقاي مولانا ابوالكلام آزاد وزير فرهنك[فرهنگ] ‌و نمايندگان تام‌الاختيار فوق پس از رسيدگي باعتبارنامه‌هاي يكديگر كه صحيح و معتبر بوده است در موارد زير موافقت نموده‌اند: ماده اول - دولتين تمايل و رغبت خود را بتوسعه بيشتر روابط فرهنگي بين دو كشور از طريق تبادل استادان دانشگاه و اعضاء مؤسسات علمي و‌ فرهنگي اعلام ميدارند. ‌ ماده دوم - دولتين كليه مساعدتها و تسهيلات مناسب را معمول خواهند داشت تا دانشجويان هر يك از دو كشور بتوانند تحصيلات و مطالعات خود را ‌در مؤسسات واقع در قلمرو طرف ديگر تعقيب كنند. ‌اين مطالعات ممكن است در هر موضوعي اعم از علمي يا فني يا ادبي يا غير از آنها تعقيب شود. ‌ ماده سوم - هر دولت تا حدي كه منابع و مقتضياتش ايجاب كند كارمندان طرف ديگر و يا هر شخصي را كه مأمور آن طرف باشد جهت كارآموزي در ‌موسسات علمي و فني و صنعتي خود خواهد پذيرفت. ‌ ماده چهارم - دولتين با رعايت قوانين مربوطه بتأسيس و مؤسسات و سياست عمومي هر يك از دو كشور تأسيس مؤسسات فرهنگي را در قلمرو ‌يكديگر حسن استقبال مينمايند اصطلاح (‌مؤسسه فرهنگي) بمعني مراكز تعليم و تربيت و كتابخانه‌ها و مؤسسات علمي كه جنبه تعليم و تربيتي دارد ‌و مؤسسات مخصوصي بسط و پيشرفت هنر از قبيل نمايشگاهها و مراكز هنري و انجمن‌ها و فيلمها و كتابخانه‌ها و مجامع ادبي ميباشد. ‌ ماده پنجم - دولتين با تشكيل مجالس خطابه و تأسيس نمايشگاههاي هنري و علمي و ترتيب كنسرتها و نمايشهاي فرهنگي و مسافرت دانشجويان و‌ اعطاء كمك هزينه تحصيلي به آنان و يا تشويق بهمكاري بين جوامع علمي و ادبي و هنري و ساير سازمانهاي مخصوص ترقي دانش با تشويق بترجمه از فارسي بزبانهاي هندي و بالعكس و با تأسيس كرسي در دانشگاهها يا ساير مؤسسات تحصيلات عاليه جهت تعليم رشته‌هاي راجع بكشور‌ يكديگر و با انتشار كتب و مجلات و نمايش فيلم و مبادله نمونه‌هاي باستانشناسي و اشياء هنري و با ترتيب دادن برنامه‌هاي راديوئي و با توجه بتوصيف تاريخ و زبان و هنر يكديگر و با مبادله صفحات گرامافون ميكروفيلم و عكس نسخ خطي سعي خواهند كرد مبادله فرهنگي و فكري را بين دو ‌كشور توسعه دهند. ‌ ماده ششم - دولتين تا حد امكان مسابقه‌هاي ورزشي را بين اتباع يكديگر و همكاري فيمابين سازمانهاي پيشآهنگي طرفين را تشويق خواهند كرد. ‌ ماده هفتم - دولتين حتي‌الامكان تضمين ميكنند كه كتابهاي درسي كه جهت مؤسسات تعليم و تربيتي مقرر شده باشد و بخصوص كتابهاي درسي‌ تاريخ حاوي هيچ‌گونه اشتباه يا ارائه غلطي درباره كشور طرف ديگر نباشد و نسبت برؤساي دو كشور احترام لازم را بگذارند. ‌ ماده هشتم - دولتين موافقت ميكنند كه كوشش خود را در وساطت جهت تسهيل شناسائي متقابل درجات علمي و ديپلم و گواهينامه‌هاي مقامات ‌فرهنگي طرفين توسط دانشگاهها و ساير مراجع تعليم و تربيت خود بكار برند. ‌ ماده نهم - دولتين با حذف تضييقات گمركي و غيره هر گونه تسهيلات را نسبت بيكديگر معمول خواهند داشت تا ارسال كتابهاي چاپي را در دو كشور‌تأمين نمايند مع‌الوصف اينگونه تسهيلات شامل نشريات غير مطلوب و ضاله كه جنبه خلاف عفت داشته و قابل اعتراض طرف ديگر باشد نخواهد شد. ‌ ماده دهم - دولتين نمايندگان فرهنگي به كشور يكديگر خواهند فرستاد. ‌ ماده يازدهم - دولتين تعهد ميكنند كه كليه اقدامات لازم را بعمل آورند و كليه تسهيلات ممكن را معمول دارند تا مفاد اين قرارداد مجري شود. ‌ ماده دوازدهم - بمنظور اجراي مفاد اين موافقتنامه هر يك از دولتين در صورت لزوم با ايجاد كميسيون مخصوصي متشكل از وزيران فرهنك[فرهنگ]و‌ رؤساي نمايندگي‌هاي سياسي خود بانضمام مشاوراني كه ممكن است از طرف هر يك از اعضاي كميسيون مزبور نامزد شوند موافقت دارند كه براي‌ نظارت در اجراي اين موافقت‌نامه در كشور مربوطه و دادن مشورت بدولت درباره جزئيات اجراي آن و توصيه درباره انتخاب اشخاص بجهت مبادله استادان و دانشجويان و غيره بطور كلي تقديم هر گونه پيشنهاد بدولتين براي پيشرفت و بهبود طرز اجراي اين موافقت‌نامه بعمل آورند. ‌دولتين در فواصلي كه كمتر از يكبار در هر سه سال نباشد مشاوره خواهند كرد تا اجراي اين موافقتنامه را در دو كشور هم آهنگي و توافق دهند و از‌ عمالي كه در اين باب همكاري دارند دعوت نمايند كه پيشنهادها و طرحهاي ضروري كه وسيله مؤثر اجراي اين موافقتنامه بشود تقديم دارند. ‌ ماده سيزدهم - موافقتنامه حاضر هر چه زودتر بتصويب خواهد رسيد. اين موافقتنامه سي روز پس از مبادله اسناد مصوبه كه در تهران صورت خواهد‌ گرفت بمورد اجرا گذارده خواهد شد. ‌ ماده چهاردهم - اين موافقتنامه بمدت ده سال معتبر خواهد بود. هر يك از طرفين ميتوانند با حداقل ششماه اخطار قبلي قبل از انقضاي اين دوره باين توافق خاتمه دهند وگرنه اين موافقتنامه تا هنگامي كه يكي از طرفين با دادن اخطار ششماهه بآن خاتمه دهد معتبر خواهد بود. ‌بنا بمراتب بالا نمايندگان تام‌الاختيار مذكور اين موافقتنامه را در دو نسخه هر يك بفارسي و انگليسي و هندي امضا كردند. اعتبار هر سه متن‌ مساوي است ولي در صورت بروز اختلاف متن انگليسي معتبر خواهد بود. ‌در روز شنبه دهم آذر ماه سال 1335 در دهلي نو امضا شد. ‌از طرف اعليحضرت همايون شاهنشاهي (ع.ا.حكمت) سفير كبير ايران از طرف حضرت رئيس جمهوري هند ا.ك.‌آزاد( وزير فرهنك [فرهنگ]) سفير كبير ايران وزير فرهنگ موافقتنامه فوق مشتمل بر يك مقدمه و چهارده ماده ضميمه قانون موافقت‌نامه فرهنگي بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت جمهوري هند ميباشد. نايب رئيس مجلس شوراي ملي - عماد تربتي