تعاريف اصطلاحات مندرج در اين قانون بقرار زير است: الف - سرشماري: منظور آمارگيريهائي است كه كليه افراد و واحدهاي جامعه مورد مطالعه را در برگيرد و در مواعد مشخص بمنظور جمع آوري اطلاعات در زمينه فعاليتهاي اقتصادي و اجتماعي مانند نفوس، مسكن، كشاورزي، صنعت، ساختمان، بازرگاني، فرهنگي و ساير فعاليتها صورت ميگيرد. در صورتي كه سرشماري در سراسر كشور بعمل آيد سرشماري عمومي ناميده ميشود.
ب
آمارگيري نمونه اي: منظور جمع آوري اطلاعات آماري از تعدادي از افراد يا واحدهاي جامعه بر اساس روشهاي علمي آماري است كه نتايج آن قابل تعميم باشد.
ج
آمارگيري جاري: منظور آمارگيري هائي است كه از روي مدارك گزارشها و فرمهاي مربوط بفعاليتهاي جاري وزارتخانه ها و مؤسسات دولتي و شركتهاي دولتي و وابسته بدولت انجام ميشود. د - محاسبات ملي: منظور بيان آماري كليه فعاليتهاي اقتصادي كشور طي يك دوره زماني ميباشد.
ه
شاخص قيمت: منظور كميتي است كه تغييرات متوسط قيمت كالاها و خدمات را نسبت بيك زمان معين نشان دهد. و - قالب آماري: منظور فهرستي از مشخصات كلي افراد يا واحدهاي جامعه مورد آمارگيري است كه بخصوص در آمارگيريهاي نمونه اي از آن استفاده ميشود. ز - خدمات آماري: منظور انجام تمام يا قسمتي از خدماتي است كه در زمينه تهيه و اجراي طرحهاي آماري و استخراج نتايج و چاپ و انتشار آنها بعمل ميآيد. بند الحاقي- مركز آمار ايران مرجع رسمي تهيه، اعلام و انتشار آمارهاي رسمي كشور است.