تعريف واژه هاي به كار رفته در اين قانون به شرح زير است: الف (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ ماده معدني (كاني): هر ماده يا تركيب طبيعي كه به صورت جامد يا گاز يا مايع و يا محلول در آب در اثر تحولات زمين شناسي به وجود آمده باشد. ب (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ معدن: به محدودهاي اطلاق ميشود كه شامل ذخيره معدني است. پ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ منبع معدني: تمركز يا انباشت طبيعي يك يا چند ماده معدني در زير يا روي زمين و يا محلول در آب است. ت (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ عمليات معدني: عبارت از اكتشاف، تجهيز، استخراج، كانه آرايي و فرآوري است. ث (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ صنايع معدني: صنايعي كه بخشي از ماده اوليه آنها را مواد معدني تشكيل مي دهد. ج (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ كانه (كانسنگ): مواد معدني يا كانيهاي موجود در كانسار كه داراي ارزش اقتصادي است. چ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ ذخيره معدني (كانسار): منبع معدني كه بهره برداري از آن سودآور و مقرون به صرفه است. ح (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ ذخيره: ميـزان وزني يا حجمي كانه (كانسنگ) موجـود در ذخيره معدني (كانسار) است. خ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ اكتشاف: مجموعه عمليات و تجسس ارادي كه به منظور يافتن (كانسار) انجام مي گيرد و شامل عملياتي از جمله موارد زير است: 1ـ نمونه برداري و انجام آزمايش هاي كمّي و كيفي 2ـ بررسـيهاي زمين شناسي، سنـجش از راه دور، ژئو شيـميايي، ژئو فـيزيكي و امثال آن 3ـ حفاري روباز و زيرزميني 4ـ حفر گمانه و چاه پيمايي 5 ـ تعيين شكل، كيفيت و كميت ذخيره معدني و تعيين نقشه هاي مربوط د (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ استخراج: مجموعه عملياتي است كه به منظور جدا كردن كانه (كانسنگ) از ذخيره معدني (كانسار) و انتقال آن به محل انباشت مواد انجام مي گيرد. ذ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ محل انباشت مواد: محلي خارج از كارگاههاي استخراج؛ تونلها و چاهها كه مواد استخراج شده در آنجا انباشته مي شود. ر (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ كانه آرايي: كليه عمليات فيزيكي، شيميايي و يا فيزيكي ـ شيميايي كه به منظور جدا كردن قسمتي از مواد باطله از كانه (كانسنگ) و يا تفكيك كانه ها (كانسنگها) از يكديگر انجام مي گيرد. ز (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ فرآوري: عملياتي كه بر روي مواد خام معدني يا مواد كانه آرايي شده، انجام و موجب توليد مواد اوليه صنعتي مي شود. ژ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ مواد باطله: موادي كه در نتيجه استخراج يا كانه آرايي از كانه (كانسنگ) جدا مي شود. س (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ خاك صنعتي: خاكي كه به دليل خواص فيزيكي و يا شيميايي ويژه مصارف صنعتي مختلف دارد. ش (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ سنگ تزئيني: سنگهاي متبلور و غير متبلور رسوبي آذرين و دگرگوني از قبيل مرمر، شبه مرمر (مرمريت)، تراورتن، گرانيت و امثال آنها كه حاوي كانه (كانسنگ) قابل تفكيك در شرايط كنوني نيست و عمل آوري آنها نظير برش و صيقل، رايج و مقرون به صرفه است. ص (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ سنگ لاشه ساختماني: سنگهاي مختلف موجود در طبيعت كه در شرايط كنوني حاوي كانه (كانسنگ) قابل تفكيك نبوده و عملآوري آن رايج و معمول و يا مقرون به صرفه نباشد و بنا به تشخيص وزارت صنعت، معدن و تجارت، سنگ تزئيني نيست و در پي يا ديوار چيني ساختمانها، راهسازي و ديواره سازي و نظاير آن به كار مي رود. ض (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ پروانه اكتشاف: مجوزي است كه براي انجام عمليات اكتشاف مواد معدني در محدوده مشخص از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت صادر مي شود. ط (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ گواهي كشف: تأييديه اي كه توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت، پس از اتمام عمليات اكتشافي و كشف ذخيره به نام دارنده پروانه اكتشاف صادر مي شود. ظ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ كاشف : به شخصي اطلاق مي شود كه گواهي كشف به نام وي صادر شده است. ع (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ بهره برداري: مجموعه عملياتي كه به منظور استخراج و كانه آرايي و به دست آوردن مواد معدني قابل فروش انجام مي گيرد. غ (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ پروانه بهره برداري: مجوزي كه توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت براي بهره برداري از معادن در محدوده اي مشخص صادر مي گردد. ف (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ بهره بردار: شخص حقيقي يا حقوقي كه داراي پروانه بهره برداري از وزارت صنعت، معدن و تجارت است. ق (اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) ـ اجازه برداشت: مجوزي كه از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت براي تأمين مصالح ساختماني مورد نياز طرحهاي عمراني و برداشت واريزه ها، ذخاير محدود كشف شده و برداشت جزئي از يك ذخيره معدني و نيز عمليات آزمايشگاهي صادر مي شود. ك (الحاقي 22ˏ08ˏ1390) ـ معادن بلامعارض: معادني كه فاقد بهره بردار است يا واگذاري آن از نظر اين قانون منعي ندارد. گ (الحاقي 22ˏ08ˏ1390) ـ حقوق دولتي: به سهم دولت كه ناشي از استخراج، بهره برداري و برداشت هر واحد از ماده يا مواد معدني است اطلاق مي شود.
ماده 1(اصلاحي 22ˏ08ˏ1390) اصلاحی ۱۳۹۰/۰۸/۲۲
از قانون معادن — مصوب 1377/02/27