تسليم 1 ـ طرف درخواست شونده به محض اتخاذ تصميم در مورد درخواست استرداد، آن تصميم را به طور مستقيم با اعلام همزمان به مجاري سياسي (ديپلماتيك) يا از طريق مجاري سياسي (ديپلماتيك) به مرجع مركزي طرف درخواست كننده ابلاغ خواهد نمود. 2 ـ طرف درخواست شونده شخص مورد نظر را به مقام هاي صلاحيت دار طرف درخواست كننده در محلي در قلمرو طرف درخواست شونده كه براي هر دو طرف قابل قبول است، تسليم خواهد كرد. 3 ـ طرف درخواست كننده شخص را در مدت متعارفي كه طرف درخواست شونده مشخص مي كند، از قلمرو طرف درخواست شونده خارج خواهد كرد و چنانچه شخص در آن مدت خارج نشده باشد، طرف درخواست شونده مي تواند آن شخص را آزاد و طرف درخواست كننده را مطلع نمايد و مي تواند استرداد همان شخص را براي همان جرم رد كند. 4 ـ چنانچه شرايط خارج از اختيار (كنترل) مانع تسليم يا خارج كردن شخص مورد استرداد توسط يك طرف شود، آن طرف موضوع را به طرف ديگر اطلاع خواهد داد و در اين مورد مفاد بند (3) اين ماده اعمال نخواهد شد. طرف ها در مورد تاريخ جديد تسليم يا خارج كردن به طور متقابل تصميم خواهند گرفت كه ديرتر از چهل و پنج (45) روز از تاريخ تصميم گيري نخواهد بود.
ماده 10
از قانون معاهده استرداد مجرمان بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري سوسياليستي ويتنام — مصوب 1404/01/27