ماده 1

از نظر اين معاهده: الف – اصطلاح «كشور صادركننده حكم»‌به معني كشوري است كه در آن حكم نسبت به شخصي صادرشده باشد كه مي‌تواند منتقل شود يا منتقل شده‌است. ب – اصطلاح «كشور اجراكننده حكم» به معني كشوري است كه محكوم مي‌تواند به‌منظور سپري‌كردن مدت حبس به آن منتقل شود يا منتقل شده است. پ – اصطلاح «محكوم» به معني شخصي است كه به موجب حكم صادره از سوي دادگاههاي يكي از طرفين به‌خاطر ارتكاب جرم محكوم به حبس شده‌‌باشد. ت – اصطلاح «اقوام نزديك محكوم» به معني اشخاصي است كه مطابق قوانين داخلي يكي از طرفين به عنوان خويشاوندان نزديك شخص مورد نظر شناخته مي‌شوند. ث - اصطلاح «مراجع صلاحيتدار»‌به معني نهادهايي است كه مطابق قوانين داخلي، مسؤوليت اجرايي احكام كيفري را در سرزمين هريك از طرفين به عهده دارند. ج – اصطلاح «بالاترين مقامات ذي‌ربط» به معني زير مي‌باشد: - در اوكراين، وزارت دادگستري. - در ايران، بالاترين مقام قوه قضاييه جمهوري اسلامي ايران.