ماده 19

عبور ۱ ـ هر طرف طبق قوانين داخلي خود و بنا به درخواست، مي تواند عبور اشخاص منتقل شده توسط دولت ثالث به طرف ديگر را از قلمرو خود اجازه دهد. 2 ـ طرف درخواست‌ كننده درخواستي مشتمل بر اطلاعات هويتي شخص منتقل شده و اطلاعاتي در خصوص تاريخ، جزئيات انتقال و مأموران همراهي ‌كننده را ارسال خواهد نمود. طرف درخواست‌ شونده، در موارد زير مي ‌تواند از پذيرش عبور امتناع كند: الف ) چنانچه محكوم يكي از اتباع آن باشد؛ يا ب ) جرمي كه بر مبناي آن حكم صادر گرديده است به‌ موجب قوانين آن، جرم محسوب نشود. 3 ـ طرف درخواست ‌شونده شخص منتقل شده را در قلمرو خود، طبق قوانين داخلي خود در بازداشت نگاه خواهد داشت. 4 ـ چنانچه عبور به صورت هوايي و بدون فرود برنامه ريزي شده در قلمرو طرف ديگر انجام پذيرد، نياز به اجازه عبور نيست. در صورت وقوع فرود برنامه ريزي نشده در قلمرو طرف ديگر، آن طرف مي تواند به گونه مقرر در بند ۱ اين ماده، درخواست عبور را خواستار شود. بازداشت شخص منتقل شده بر عهده مقام‌ هاي صلاحيت دار طرف عبوري خواهد بود.