ماده 10

دعوت گواه يا كارشناس 1 - در صورتي كه در جريان تحقيقات مقدماتي يا دادرسي در قلمرو يكي از طرفين نياز به حضور گواه يا كارشناس مقيم قلمرو طرف ديگر باشد مراجع دادگستري صلاحيتدار طرف درخواست كننده دعوتنامه‌اي براي حضور گواه يا كارشناس به طرف درخواست‌ شونده ارسال خواهند داشت. اشخاص مندرج در اين بند در رابطه با حضور خود و قبول دعوت طرف درخواست كننده آزادانه تصميم مي‌گيرند. 2 - اشخاص موضوع بند(1) اين ماده كه بدون توجه به تابعيتشان توسط مرجع دادگستري طرف ديگر احضار و داوطلبانه حاضر شده‌اند را نمي‌توان در قلمرو طرف مزبور در رابطه با اعمالي كه قبل از گذشتن آنها از مرز ارتكاب يافته است، بازداشت نمود يا مشمول مسؤوليت كيفري يا اداري يا مجازات كرد. چنين اشخاصي در قلمرو آن كشور در رابطه با اظهارات يا نظرات كارشناسي يا اقداماتشان كه موضوع دادرسي است را نمي‌توان بازداشت يا مشمول مسؤوليت كيفري و اداري يا مجازات كرد. 3 - چنانچه گواه يا كارشناس ظرف مدت پانزده روز پس از دريافت اخطار مبني بر عدم نياز به حضور وي، قلمرو طرف درخواست كننده را ترك نكند از تضمين پيش‌بيني‌ شده در بند(2) اين ماده برخوردار نخواهد بود. مدت زماني كه طي آن گواه يا كارشناس آزادانه و به دلايل خارج از اراده خود نتواند قلمرو طرف درخواست كننده را ترك كند، جزو مهلت مقرر در اين بند محسوب نخواهد شد. 4 - گواهان و كارشناساني كه بنا به دعوت در قلمرو طرف ديگر حضور مي‌يابند، حق دارند مخارج سفر و اقامت در خارج و اجرتي كه در روزهاي سفر از آن محروم شده‌اند، را از مرجع دادگستري درخواست كننده دريافت نمايند. علاوه بر آن كارشناسان، مستحق دريافت حق‌الزحمه انجام كارشناسي مي‌باشند. در دعوتنامه بايد وجوه پرداختي به شخص احضار شونده مشخص شود؛ در صورت درخواست، طرف درخواست كننده پيش‌پرداخت هزينه‌ها را تأديه خواهد نمود.