تعويق يا امتناع از معاضدت 1 ـ معاضدت مي تواند رد شود اگر از ديدگاه طرف درخواست شونده:
الف
درخواست، مربوط به جرمي سياسي يا جرمي بر اساس قوانين نظامي باشد كه به موجب قانون عادي كيفري جرم محسوب نمي گردد؛
ب
اجراي درخواست به حاكميت، امنيت، نظم عمومي يا ديگر منافع عمومي اساسي آن لطمه مي زند يا با قانون اساسي كشور درخواست شونده مغايرت دارد؛
پ
دلايل اساسي براي اين باور وجود دارد كه درخواست معاضدت با هدف پيگرد يا مجازات شخص به دليل نژاد، جنسيت، مذهب، تابعيت يا ديدگاههاي سياسي شخص صورت گرفته يا اينكه جايگاه آن شخص ممكن است بنا به هر كدام از دلايل مزبور به مخاطره بيافتد؛
ت
درخواست، مربوط به پيگرد يا مجازات شخص به دليل رفتاري است كه چنانچه در حوزه صلاحيت طرف درخواست شونده واقع مي شد جرم محسوب نمي گرديد؛
ث
درخواست، مربوط به پيگرد شخص به دليل جرمي است كه آن شخص در خصوص آن جرم در طرف درخواست شونده به طور قطعي تبرئه يا عفو گرديده يا محكوميت صادره را سپري نموده است؛
ج
درخواست، مربوط به پيگرد شخص به دليل جرمي است كه ديگر نمي توان آن شخص را درمورد آن جرم به دليل مرور زمان تحت پيگرد قرار داد، به شرط آنكه جرم در حوزه صلاحيت طرف درخواست شونده ارتكاب يافته باشد. 2 ـ در صورتي كه اجراي درخواست با تحقيقات يا پيگرد جاري در طرف درخواست شونده تداخل داشته باشد طرف درخواست شونده مي تواند معاضدت را به تعويق بياندازد. 3 ـ طرف درخواست شونده پيش از رد كردن درخواست يا به تعويق انداختن اجراي آن، با طرف درخواست كننده در مورد امكان ارائه معاضدت با رعايت شرايطي كه طرف درخواست شونده ضروري مي داند مشورت خواهد كرد. در صورتي كه طرف درخواست كننده، معاضدت را منوط به اين شرايط بپذيرد، از شرايط مزبور پيروي خواهد نمود. 4 ـ چنانچه طرف درخواست شونده از ارائه معاضدت امتناع نمايد يا آن را به تعويق اندازد، طرف درخواست كننده را از دلايل امتناع يا تعويق آگاه خواهد نمود.