پرسنلي كه يك يا چند عضو خود را و يا بخشي از آن را براي هميشه از دست دهند يا بيش از يكسال به منظور درمان بستري گردند، يا بعلت فقدان سلامتي، تمام يا بخشي از توان خود را از دست بدهند و تا يكسال كارآئي خود را بدست نياورند، چنانچه به سبب يكي از موارد مذكور در ماده 120 اين قانون چنين وضعيتي براي آنان به وجود آمده باشد جانباز و در ساير موارد معلول ناميده شده و از نظر وضعيت خدمتي مشمول يكي از بندهاي زير خواهند شد: الف - پرسنلي كه خسارت وارده بر عضو يا اعضاء آنان و يا ميزان كارآئي از دست رفته ايشان جزئي بوده و امكان ادامه خدمت بدون مشقت براي آنان وجود داشته باشد به خدمت ادامه خواهند داد . ب - پرسنلي كه خسارت وارده بر عضو يا اعضاي آنان و يا ميزان كارآئي از دست رفته ايشان در حدي باشد كه ادامه خدمت براي آنان توام با مشقت باشد، لكن شخصاً مايل به ادامه خدمت باشند به خدمت ادامه مي دهند و در صورت عدم تمايل تا يك سال منتسب و پس از آن بازنشسته مي شوند. ج - پرسنلي كه خسارت وارده بر عضو يا اعضاء آنان و يا ميزان كارآئي از دست رفته ايشان در حدي باشد كه امكان ادامه خدمت را از آنان سلب نمايد و پرسنلي كه بيش از دو سال بستري باشند و نتوانند ادامه خدمت دهند بازنشسته مي شوند .
تبصره 1
تشخيص تطبيق وضعيت پرسنل با مفاد اين ماده و بندهاي آن از نظر پزشكي بر عهده كميسيون عالي پزشكي سپاه خواهد بود .
تبصره 2
پرسنلي كه بر اساس اين ماده بازنشسته مي گردند چنانچه حداكثر تا پنج سال پس از بازنشستگي سلامت خود را به نحوي بازيابند كه به تشخيص كميسيون عالي پزشكي امكان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد در صورتيكه واجد صلاحيت اعاده به خدمت باشند با تمايل شخصي و با تصويب مقامات مذكور در ماده 87 اين قانون با درجه يا رتبه قبل از بازنشستگي به خدمت اعاده مي گردند .