ماده 11

قاعده اختصاصي بودن: 1 - فرد مسترد شده به خاطر جرمي به غير از آن چه مبناي استرداد وي بوده و پيش از تسليم وي ارتكاب يافته، تحت رسيدگي جزائي و يا اجراي حكم قرار نمي گيرد، مگر اينكه رضايت طرف متعاهد درخواست شونده اخذ شده باشد. به اين منظور بايد درخواستي مشتمل بر همه اطلاعات و يا اسناد مشروح در ماده (4) ارائه و در صورت امكان اظهارات فرد موضوع استرداد در اين خصوص توسط مقام قضائي، اعلام گردد. 2 - اگر فرد مسترد شده ظرف مدت سي روز بعد از خاتمه رسيدگي جزائي، قلمرو طرف متعاهد درخواست كننده را ترك ننمايد يا بعد از ترك، داوطلبانه به آنجا بازگردد، ديگر جلب رضايت طرف متعاهد درخواست شونده لازم نمي باشد. مدتي كه طي آن فرد مذكور به دلايلي خارج از اختيار نتواند قلمرو طرف متعاهد درخواست كننده را ترك نمايد، جزء دوره فوق الذكر محسوب نخواهد شد. 3 - چنانچه توصيف حقوقي فعل ارتكابي در خلال رسيدگي جزائي تغيير يابد، تعقيب يا اجراي حكم تنها زماني امكان پذير است كه جرم جديد بر همان حقايق ابتناء يافته باشد و با شرايط مذكور در ماده (2) اين موافقتنامه تطبيق نمايد. 4 - فرد مسترد شده را نمي توان به خاطر جرائمي كه قبل از استرداد مرتكب گرديده است به كشور ثالث تسليم نمود مگر اينكه رضايت طرف متعاهد درخواست شونده پس از ارائه اطلاعات مذكور در ماده (4) اخذ شده باشد.