بازداشت موقت 1 ـ در موارد اضطراري، كشور درخواستكننده به شرط تحويل مدارك تأييدكننده درخواست استرداد ميتواند خواستار بازداشت موقت شخص مورد درخواست شود. درخواست بازداشت موقت را ميتوان از طريق سياسي يا مستقيماً از طريق مقامات مذكور در ماده (10) به طرف ذيربط تحويل داد. همچنين براي انتقال چنين درخواستي، ميتوان از تسهيلات سازمان پليس جنايي بينالمللي (اينترپل) نيز استفاده كرد. انتقال و ارسال درخواست مزبور از طريق پست، تلگراف، تلفاكس يا هر وسيله مكتوب ديگر نيز امكانپذير است. 2 ـ درخواست بازداشت موقت شامل موارد زير خواهد بود:
الف
شرحي درباره شخص مورد درخواست.
ب
محل اقامت شخص مورد درخواست (درصورتي كه معلوم باشد).
ج
شرحي درباره جرم(ها).
د
شرحي مختصر درباره افعال يا ترك افعالي كه ادعا مي شود اجزاء جرم را تشكيل ميدهد.
ه
ـ شرحي درباره مجازاتي كه ميتوان براي جرم(هاي) مزبور در نظر گرفت يا در نظر گرفته شده است.
و
بيان اين كه سند مندرج در جزء .(الف) بند (3) ماده (9) يا جزء (الف) بند (4) ماده (9)، حسب مورد وجود دارد.
ز
بيان اين كه اسناد تأييدكننده درخواست استرداد مجرم درخصوص شخص مورد درخواست، متعاقباً و در مدت زمان پيشبيني شده در اين موافقتنامه، ارسال خواهد گرديد. 3 ـ درخواست فوقالذكر بايد بيدرنگ بررسي شود و كشور درخواستكننده از تصميم اتخاذ شده درخصوص درخواست مربوط به بازداشت موقت و درصورت لزوم، دلايل مربوط به عدم امكان رسيدگي به آن درخواست، كتباً مطلع شود. 4 ـ شخصي را كه موقتاً بازداشت شده است به محض سپري شدن سي روز از تاريخ بازداشت موقت نامبرده بر طبق مفاد اين موافقتنامه و در صورتيكه اسناد مندرج در ماده (9) توسط مقام صلاحيتدار كشور درخواستشونده دريافت نشده باشد، ميتوان از بازداشت مرخص كرد. بدين منظور، رسيد دريافت اسناد فوقالذكر توسط سفارت كشور درخواستشونده در كشور درخواستكننده به عنوان رسيد دريافت آنها توسط مقام صلاحيتدار كشور درخواستشونده تلقي خواهد گرديد. 5 ـ رفع بازداشت شخص به موجب بند (4)، درصورتي كه اسناد مندرج در ماده (9) بعداً تحويلگردد، تأثيري در دستگيريمجدد و استرداد وي در آينده نخواهد داشت. 6 ـ دادگاه ميتواند در زمان تعيين مجازات مناسب، مدت زمان بازداشت براي استرداد يا در ارتباط با جرمي كه به لحاظ آن درخواست استرداد صورت پذيرفته است را در نظر بگيرد.