عبور 1 ـ هريك از كشورها ميتواند با عبور دادن شخصي كه به وسيله كشوري ثالث به طرف ديگر تسليم ميشود از قلمرو خود موافقت كند. 2 ـ درخواست عبور از طريق مجاري ديپلماتيك يا مستقيماً از طريق مقامات مذكور در ماده (10) ارسال خواهد شد. در موارد اضطراري، از تسهيلات و امكانات سازمان پليس جنايي بينالمللي (اينترپل) نيز ميتوان براي ارسال چنين درخواستي كمك گرفت. 3 ـ كشوري كه تقاضاي موافقت با عبور به آن تحويل ميشود، هرگاه شخص مزبور از شهروندان آن كشور باشد، ميتواند با چنين تقاضايي موافقت نكند. 4 ـ درخواست عبور بايد شامل موارد زير باشد:
الف
شرحي درباره شخص مورد درخواست، با ذكر هرگونه اطلاعات ديگري كه ممكن است به تعيين هويت و مليت نامبرده ياري رساند.
ب
شرحي مختصر درباره وقايع مربوط به پرونده به اضافه فهرستي از جرايمي كه شخص مزبور به علت ارتكاب آنها توسط كشور ثالث مسترد گرديده است. 5 ـ مجوز مربوط به عبور هرشخص، با رعايت مفاد قوانين كشور درخواست شونده، متضمن اجازهاي براي در بازداشت نگهداشتن نامبرده در حين عبور خواهد بود. هرگاه انتقال شخص درطي مدتزمانمعقول ادامه پيدا نكند، مقام صلاحيتدار كشوريكه شخص مزبور در قلمرو آن نگهداري ميشود، ميتواند دستور آزادي وي را صادر كند. 6 ـ هرگاه يكي از كشورها از حمل و نقل هوايي استفاده كند و هيچگونه فرود در قلمرو كشور ديگر پيشبيني نشده باشد، نيازي به مجوز نخواهد بود. هرگاه هواپيماي انتقال دهنده شخص مورد درخواست مجبور به فرود اضطراري گردد، كشوري كه هواپيما در قلمرو آن فرود ميآيد ميتواند با توجه به مفاد بند (2) خواستار تقاضاي عبور شود و در عين حال تا زمان دريافت تقاضاي عبور ميتواند شخص مزبور را در بازداشت نگه دارد و عبور مشروط برآن كه چنين درخواستي به فاصله نود و شش ساعت پس از فرود اضطراري واصل شود، انجام ميشود. 7 ـ هرگاه كشور درخواستشونده كه تقاضاي موافقت با عبوربه آن تحويل داده ميشود نيز خواستار استرداد شخص مزبور باشد، ميتوان عبور را با توافق كشور درخواستكننده تا زمان نهايي شدن تعقيب شخص مزبور توسط دستگاه قضائي كشور درخواستشونده به تعويق انداخت.