ماده ۱۳

قاعده اختصاصي بودن 1 - شخصي كه طبق اين موافقتنامه مسترد مي شود در قلمرو طرف درخواست كننده به دليل جرايمي كه قبل از درخواست استرداد مرتكب شده و مشمول آن نيست دستگير، تعقيب يا محكوم نخواهد شد، مگر در موارد زير: الف ) چنانچه مربوط به جرمي باشد كه براي آن استرداد پذيرفته شده باشد يا جرم ديگري كه با عبارت ديگري تعريف شده است اما بر اساس همان واقعيت هايي است كه استرداد به موجب آن پذيرفته شده است، به شرطي كه چنين جرمي قابل استرداد بوده يا جرم از شدت كمتري برخوردار است؛ ب ) اگر مربوط به جرمي باشد كه مرجع مركزي طرف درخواست كننده با دستگيري، تعقيب يا محكوميت چنين شخصي موافقت مي كند، به همين منظور: (1) طرف درخواست شونده قادر به درخواست اسناد مندرج در ماده (۵) اين موافقتنامه خواهد بود (2) در صورت ارائه اظهاراتي از سوي شخص مسترد شده در رابطه با جرم ارتكابي، اين اظهارات به طرف درخواست شونده تسليم خواهد شد. (3) شخص مسترد شده توسط طرف درخواست كننده به مدت چهل و پنج (45) روز يا چنانچه طرف درخواست شونده مجاز بداند، براي مدت طولاني تري در حين رسيدگي به درخواست، در بازداشت خواهد بود. 2 - در صورت عدم رضايت طرف درخواست شونده، شخص مسترد شده طبق اين موافقتنامه، به دليل جرمي كه قبل از استرداد مرتكب شده است، به كشور ثالث تسليم نخواهد شد. 3 - بندهاي (۱) و (۲) اين ماده مانعي براي دستگيري، تعقيب يا محكوميت شخص مسترد شده به كشور ثالث نخواهد بود، چنانچه اين شخص: الف ) قلمرو طرف درخواست كننده را پس از تسليم، ترك كرده و داوطلبانه به قلمرو آن بازگشته باشد. ب ) ظرف چهل و پنج (45) روز از تاريخي كه آن شخص فرصت ترك آن را داشته، قلمرو طرف درخواست كننده را ترك نكرده باشد.