ماده ۴

شرايط انتقال ۱ ـ به موجب اين موافقتنامه، محكوم فقط تحت شرايط زير مي تواند منتقل شود: الف) محكوم داراي تابعيت طرف اجراكننده حكم باشد؛ ب) حكم صادره قطعي و لازم الاجرا باشد و هيچ جريان رسيدگي انجام نشده اي در مورد اين شخص وجود نداشته باشد؛ پ) آن بخش از محكوميت كه بايد توسط محكوم سپري شود، در زمان دريافت درخواست انتقال كمتر از شش ماه نباشد. در موارد استثنايي چنانچه مدت زمان باقي مانده از محكوميت كمتر از مدت مذكور باشد، طرف ها مي توانند در مورد انتقال توافق كنند؛ ت) رضايت مكتوب محكوم جهت انتقال وي به منظور اجراي محكوميت در قلمرو طرف اجراكننده حكم وجود داشته باشد و چنانچه وي نتواند به سبب شرايط سني، جسمي يا روحي، آزادانه اراده خود را بيان نمايد، رضايت مكتوب نماينده قانوني او؛ طرف صادركننده حكم به مقام كنسولي يا هر مقام ديگري از دولت اجراكننده حكم فرصت بررسي اين موضوع را خواهد داد كه آيا رضايت به انتقال يا رد آن به صورت داوطلبانه و با آگاهي از آثار حقوقي چنين انتقالي داده شده يا نشده است. ث) جرايمي كه محكوميت به سبب آن وضع شده است، طبق قوانين كيفري طرف اجراكننده حكم داراي مجازات سالب آزادي باشند؛ ج) طرف هاي صادركننده و اجراكننده حكم، صراحتاً رضايت خود را جهت انتقال اعلام نموده باشند؛ چ) انتقال محكوم به حاكميت، امنيت، نظم عمومي يا ساير منافع حياتي هيچ يك از طرف ها خدشه اي وارد نخواهد كرد و مغاير با قانون اساسي و قوانين عادي آن ها نخواهد بود. ۲ ـ در موارد زير درخواست انتقال رد خواهد شد: الف) مجازاتي كه بايد در دولت اجراكننده حكم اجرا شود، به طور آشكار مغاير با شرايط و ترتيبات سپري نمودن محكوميت تعيين شده در حكم باشد؛ ب) محكوم هيچ يك از تعهدات مالي ناشي از حكم دادگاه را اجرا ننموده باشد يا به عقيده دولت صادركننده حكم، تضمين هاي اجراي چنين تعهداتي كافي نباشد؛ پ) بنا به دلايل مقرر در قوانين طرف اجراكننده حكم، محكوميت نتواند در اين دولت اجرا شود.