ماده 12

اجراي حكم پس از انتقال 1. دولت اجراكننده حكم متعهد به ادامه اجراي محكوميت با رعايت قوانين خود بدون تشديد نمودن وضعيت محكوم خواهد بود. موضوعات مربوط به اجراي حكم توسط آن طرف متعاهد طبق قوانين داخلي آن انجام خواهد شد. 2. محكوم مجازات را بر اساس حكم صادره توسط دادگاه دولت صادركننده حكم تحمل خواهد كرد. دادگاه دولت اجراكننده حكم بر اساس حكم صادره طبق قوانين داخلي خود به منظور اجراي حكم برابر با مدت حبس وضع شده در حكم دادگاه دولت صادركننده حكم تصميم گيري خواهد نمود. 3. تصميم گيري در خصوص اجراي مجازات اضافي بر عهده دادگاه دولت اجراكننده حكم خواهد بود مشروط بر اينكه چنين مجازاتي براي فعل ارتكابي به وسيله قوانين آن طرف، تصريح شده باشد. اجراي مجازاتي كه قبل از انتقال محكوم سپري نگرديده است و همچنين معافيت كلي يا بخشي از مجازات بعد از اتخاذ تصميم در مورد اجراي حكم، طبق قوانين دولت اجراكننده حكم خواهد بود. دولت صادركننده حكم و همچنين دولت اجراكننده حكم اين حق را خواهند داشت تا در مواردي نظير بيماري وخيم لاعلاجي كه در قوانين دولت اجراكننده حكم مقرر شده باشد، محكوم را از سپري كردن ادامه مجازات معاف نمايند. 4. چنانچه مجازات براي جرم ارتكابي در دولت اجراكننده حكم كمتر از مجازات مقرر شده در حكم صادره باشد، دولت اجراكننده حكم از طريق دادگاه صالح طبق قانون داخلي خود بيشترين مجازات را تعيين خواهد نمود. 5. مدت زمان مجازاتي كه محكوم در دولت صادركننده حكم سپري كرده است در مدت زمان كلي مجازات او لحاظ خواهد شد. 6. چنانچه محكوميت صادره توسط دادگاه دولت صادركننده حكم براي دو يا چند فعل باشد كه يك يا چند مورد از آنها در دولت اجراكننده حكم جرم محسوب نمي شوند، دادگاه دولت اجراكننده حكم تعيين مي كند كه كدام بخش از مجازات براي فعلي كه طبق قانون دولت اجراكننده حكم جرم محسوب مي شود، اعمال خواهد شد.