ماده 14

درآمد حاصل از استخدام 1 - با رعايت مقررات مواد (15)، (17) و (18)، حقوق، دستمزد و ساير حق الزحمه هاي مشابهي كه مقيم يك دولت متعاهد بابت استخدام دريافت مي دارد فقط در همان دولت مشمول ماليات مي باشد مگر آن كه اشتغال در دولت متعاهد ديگر صورت گيرد. چنانچه اشتغال بدين گونه باشد، حق الزحمه حاصل از آن مي تواند در آن دولت ديگر مشمول ماليات شود. 2 - علي رغم مقررات بند (1)، حق الزحمه مقيم يك دولت متعاهد بابت اشتغال در دولت متعاهد ديگر فقط در دولت نخست مشمول ماليات خواهد بود، مشروط بر آن كه: الف : جمع مدتي كه دريافت كننده در يك يا چند دوره در دولت ديگر به سر برده است از (183) روز، در هر دوره دوازده ماهه اي كه در سال مالياتي مربوط شروع يا خاتمه مي يابد تجاوز نكند، و ب : حق الزحمه توسط يا از طرف كارفرمايي كه مقيم دولت ديگر نيست پرداخت شود، و پ : پرداخت حق الزحمه بر عهده مقر دائمي نباشد كه كارفرما در دولت ديگر دارد، و ت : استخدام به صورت واسطه گري در جذب نيروي كار نباشد. 3 - علي رغم مقررات پيش گفته در اين ماده، حق الزحمه حاصل بابت اشتغال در كشتي يا وسائط نقليه هوايي مورد استفاده توسط مؤسسه يك دولت متعاهد در حمل و نقل بين المللي مي تواند در آن دولت مشمول ماليات شود.