ماده 7

درآمدهاي تجاري 1 - درآمد مؤسسه يك دولت متعاهد فقط مشمول ماليات همان دولت خواهد بود مگر اينكه اين مؤسسه از طريق مقر دائم واقع در دولت متعاهد ديگر كسب و كار خود را انجام دهد. چنانچه مؤسسه كسب و كار را به طريق مزبور انجام دهد، درآمدهاي مؤسسه مي تواند در دولت ديگر مشمول ماليات شود امّا صرفاً بخشي از آنها كه قابل انتساب به آن مقر دائم باشد. 2 - با رعايت مقررات بند (3)، چنانچه مؤسسة يك دولت متعاهد كسب و كاري را از طريق مقر دائم واقع در دولت متعاهد ديگر انجام دهد، آن مقر دايم در هر يك از دولتهاي متعاهد، داراي درآمدي تلقي مي شود كه اگر به صورت مؤسسه اي متمايز و مجزا و كامـلاً مستقل از مؤسسه اي كه مقر دايم آن است و در همان شرايط يا شرايط مشابه، به همان فعاليت ها يا فعاليت هاي مشابه اشتغال داشت، مي توانست تحصيل كند. 3 - در تعيين درآمدهاي مقر دائم هزينه هاي قابل قبول از جمله هزينه هاي اجرائي و هزينه هاي عمومي اداري تا حدودي كه اين هزينه ها براي مقاصد آن مقر دائم تخصيص يافته باشند، كسر خواهد شد، اعم از آن كه در دولتي كه مقر دائم در آن واقع شده است، انجام پذيرد يا در جاي ديگر. 4 - صِرف آنكه مقر دائم براي مؤسسه جنس يا كالا خريداري مي كند، موجب منظور داشتن درآمد براي آن مقر دائم نخواهد بود. 5 - چنانچه درآمد شامل اقلامي از درآمد باشد كه طبق ساير مواد اين موافقتنامه حكمي جداگانه دارد، مفاد اين ماده خدشه اي به مقررات آن مواد وارد نخواهد آورد.