ماده 7

مزايا و مصونيتها 1 - كنوانسيون مزايا و مصونيتهاي ملل متحد (كه از اين پس «كنوانسيون» ناميده مي شود) كه در 24/11/1324 هجري شمسي (13 فوريه 1946 ميلادي) به تصويب مجمع عمومي سازمان ملل متحد رسيده است و جمهوري اسلامي ايران بدون هيچ گونه حق شرطي در تاريخ 28/2/1326 به آن ملحق شده است در ارتباط با دفتر، محل آن، بايگانيها، مكاتبات رسمي، اموال، وجوه و داراييها و همچنين اعضاء كاركنان دفتر زيستگاه (هبيتات) سازمان ملل متحد و در ارتباط با كارشناسان و مقامات رسمي زيستگاه (هبيتات) سازمان ملل متحد مأمور به خدمت در جمهوري اسلامي ايران با اعمال تغييرات لازم، اعمال خواهد شد. 2 - مزايا و مصونيتهاي موضوع بند (1) انحصاراً براساس منافع سازمان ملل متحد از جمله زيستگاه (هبيتات) سازمان ملل متحد و نه در جهت منافع كاركنان اعطاء خواهد شد. دبير كل سازمان ملل متحد در هر موردي چنانچه از نظر وي مصونيت مانع اجراي عدالت گرديده و بتوان بدون لطمه زدن به منافع مورد نظر، آن را ابطال نمود، حق و وظيفه دارد مصونيت مقام رسمي يا متخصص مأمور به خدمت سازمان ملل متحد از جمله زيستگاه (هبيتات) سازمان ملل متحد را اسقاط نمايد. 3 - به اعضاء كاركنان دفتر كه به صورت محلي استخدام شده اند، فقط تمامي تسهيلات لازم جهت اعمال مستقل وظايف خود در ارتباط با زيستگاه (هبيتات) سازمان ملل متحد اعطاء خواهد شد.