ماده 4

مقيم 1 - از لحاظ اين موافقتنامه اصطلاح «مقيم يك دولت متعاهد» به هر شخصي اطلاق مي ‌شود كه به موجب قوانين آن دولت متعاهد، از حيث اقامتگاه، محل سكونت، محل مديريت، محل تأسيس يا به جهات مشابه ديگر مشمول ماليات آن دولت باشد و همچنين اين اصطلاح شامل آن دولت متعاهد و هر تقسيمات فرعي سياسي يا مقام محلي آن خواهد بود. با وجود اين، اصطلاح مزبور شامل شخصي نخواهد بود كه صرفاً به‌ لحاظ كسب درآمد از منابع واقع در آن دولت مشمول ماليات آن دولت مي ‌شود. 2 - در صورتي كه حسب مقررات بند (1) اين ماده شخص ‌حقيقي، مقيم هر دو دولت متعاهد باشد، وضعيت او به شرح زير تعيين خواهد شد: الف - او فقط مقيم دولت متعاهدي تلقي خواهد شد كه در آن، محل سكونت دائمي در اختيار دارد. اگر او در هر دو دولت متعاهد محل سكونت دائمي در اختيار داشته باشد، فقط مقيم دولت متعاهدي تلقي خواهد شد كه در آن علايق شخصي و اقتصادي بيشتري دارد (مركز منافع حياتي). ب - هر گاه نتوان دولت متعاهدي را كه وي در آن مركز منافع حياتي دارد تعيين كرد، يا چنانچه او در هيچ يك از دو دولت متعاهد، محل سكونت دائمي در اختيار نداشته باشد، فقط مقيم دولت متعاهدي تلقي خواهد شد كه معمولاً در آنجا به‌ سر مي ‌برد. پ - هر گاه او معمولاً در هر دو دولت متعاهد به ‌سر برد يا در هيچ يك به ‌سر نبرد، فقط مقيم دولت متعاهدي تلقي مي ‌شود كه تابعيت آن را دارد. ت - هر گاه او تابعيت هيچ يك از دولتهاي متعاهد را نداشته باشد يا به موجب بندهاي پيشين نتوان وضعيت وي را تعيين كرد، مقامهاي صلاحيتدار دولتهاي متعاهد تلاش خواهند نمود مسأله را از طريق توافق دوجانبه حل و فصل نمايند. 3 - در صورتي كه به دليل مقررات بند (1) اين ماده شخصي غير از شخص حقيقي، مقيم هر دو دولت متعاهد باشد، آن شخص، فقط مقيم دولت متعاهدي تلقي خواهد شد كه محل مديريت مؤثر وي در آن واقع است.