مقر دائم ۱ - از لحاظ اين موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» به محل ثابت كسب و كار اطلاق مي شود كه از طريق آن كسب و كار مؤسسه يك دولت متعاهد كلاً يا جزئاً در دولت متعاهد ديگر انجام مي شود. ۲ - اصطلاح «مقر دائم» به ويژه شامل موارد زير است:
الف
محل اداره
ب
شعبه
پ
دفتر
ت
كارخانه
ث
كارگاه
ج
معدن، چاه نفت يا گاز، معدن سنگ يا هر محل ديگر اكتشاف، استخراج و يا بهره برداري از منابع طبيعي ۳ - كارگاه ساختماني، پروژه ساخت، سوار كردن يا نصب ساختمان يا فعاليت هاي مربوط به سرپرستي و نظارت مرتبط با آن «مقر دائم» محسوب مي شوند ولي فقط در صورتي كه اين كارگاه، پروژه يا فعاليت ها بيش از دوازده ماه استقرار يا ادامه داشته باشد. ۴ - علي رغم مقررات قبلي اين ماده اصطلاح «مقر دائم» به موارد زير اطلاق نخواهد شد: الف - استفاده از تاًسيسات، صرفاً به منظور انبار كردن، نمايش اجناس يا كالاهاي متعلق به موٴسسه ب - نگهداري موجودي كالا يا اجناس متعلق به موٴسسه صرفاً به منظور انبار كردن يا نمايش پ - نگهداري موجودي كالا يا اجناس متعلق به موٴسسه صرفاً به منظور فرآوري آنها توسط موٴسسه ديگر ت - نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور خريد كالاها يا اجناس، يا گردآوري اطلاعات براي آن موٴسسه ث - نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور انجام تبليغات و يا تحقيقات علمي براي آن موٴسسه و يا ساير فعاليت هايي كه براي آن موٴسسه داراي جنبه آماده سازي يا كمكي باشد. ج - نگهداري محل ثابت كسب و كار صرفاً به منظور تركيبي از فعاليت هاي مذكور در جزء هاي (الف) تا (ث)، به شرط آنكه فعاليت كلي محل ثابت كسب و كار حاصل از اين تركيب داراي جنبه آماده سازي يا كمكي باشد. ۵ - علي رغم مقررات بندهاي (۱) و (۲) چنانچه شخصي (غير از عامل داراي وضعيت مستقل كه مشمول بند (۶) است) در يك دولت متعاهد از طرف موٴسسه اي فعاليت كند و داراي اختيار انعقاد قرارداد به نام آن موٴسسه باشد و اختيار مزبور را به طور معمول اعمال كند، آن موٴسسه در مورد هر گونه فعاليت هايي كه اين شخص براي موٴسسه انجام مي دهد، در آن دولت داراي مقر دائم تلقي خواهد شد مگر آنكه فعاليت هاي شخص مزبور محدود به موارد مذكور در بند (۴) باشد، كه در اين صورت آن فعاليت ها چنانچه از طريق محل ثابت كسب و كار نيز انجام گيرند به موجب مقررات بند مذكور، اين محل ثابت كسب و كار را به مقر دائم تبديل نخواهد كرد. ۶ - موٴسسه يك دولت متعاهد صرفاً به سبب آنكه در دولت متعاهد ديگر از طريق حق العمل كار، دلال يا هر عامل مستقل ديگري به كسب و كار مي پردازد ، در آن دولت متعاهد ديگر داراي مقر دائم تلقي نخواهد شد مشروط بر آنكه اشخاص مزبور اين كار را در جريان عادي كسب و كار خود انجام دهند. با وجود اين، هرگاه فعاليت هاي چنين عاملي به طور كامل يا تقريباً كامل به آن موٴسسه تخصيص يافته باشد، چنانچه معاملات بين عامل و موٴسسه در شرايط استقلال انجام نگيرد، او به عنوان عامل داراي وضعيت مستقل قلمداد نخواهد شد. ۷ - صرف اينكه شركت مقيم يك دولت متعاهد، شركتي را كه مقيم دولت متعاهد ديگر است يا در آن به كسب و كار مي پردازد كنترل مي كند و يا تحت كنترل آن قرار دارد (خواه از طريق مقر دائم و خواه به گونه اي ديگر) به خودي خود براي اينكه يكي از آنها مقر دائم ديگري محسوب شود، كافي نخواهد بود.