ماده ۲۳

سلب اهليت و قابليت حقوقي ۱ - هرگاه شخص فاقد اهليت و يا داراي اهليت محدود شناخته شود در اين صورت قوانين طرف متعاهدي اعمال خواهد شد كه آن شخص تابعيت آن را‌ داراست و مراجع طرف متعاهد مذكور صلاحيت رسيدگي به امور اين شخص را دارد. ۲ - اگر مراجع صالحه يكي از طرفين متعاهد تشخيص بدهند كه موجبات قانوني براي سلب قابليت حقوقي از تبعه طرف متعاهد ديگري كه محل ‌سكونت يا محل اقامت وي در خاك اين طرف متعاهد است، وجود دارد، مرجع مربوط طرف متعاهد ديگر را از اين موضوع مطلع مي‌ سازد. اگر آن‌ مرجع كه به اين ترتيب مطلع شده است اظهار دارد كه حق اتخاذ اقدامات بعدي را به مرجع واقع در محل سكونت يا محل اقامت شخص مذكور واگذار‌مي‌ كند، و يا در طي ۳ ماه نظر خود را ابراز نكند مرجع واقع در محل سكونت يا اقامت اين شخص مي ‌تواند مطابق با قوانين دولت خود ترتيبات سلب‌ قابليت حقوقي را به عمل آورد، به شرطي كه علت سلب قابليت حقوقي در قوانين طرف متعاهدي كه اين فرد تبعه آن مي ‌باشد، پيش‌ بيني شده باشد.‌تصميم درباره سلب قابليت حقوقي بايد به مرجع مربوط طرف متعاهد ديگر ارسال شود. ۳ - مفاد بندهاي (۱) و (۲) اين ماده در مورد لغو سلب قابليت حقوقي نيز به كار مي‌ روند.