1 - منافع مؤسسه يك دولت متعاهد فقط مشمول ماليات همان دولت است مگر آنكه مؤسسه مذكور فعاليت خود را در قلمرو دولت متعاهد ديگر وسيله يك پايگاه ثابت واقع در قلمرو آن دولت انجام دهد كه در اينصورت منافع مؤسسه فقط تا حدوديكه مربوط بپايگاه ثابت مذكور باشد مشمول ماليات دولت ديگر خواهد بود. 2 - در صورتيكه مؤسسه يك دولت متعاهد فعاليت خود را در قلمرو دولت متعاهد ديگر وسيله يك پايگاه ثابت واقع در قلمرو آن دولت انجام دهد درهر يك از دو دولت متعاهد منافعي براي پايگاه ثابت منظور ميشود كه اگر اين پايگاه ثابت مستقل ميبود و مانند يك مؤسسه مشخص و مجزي ازفعاليتهاي نظير يا مشابه در شرايط نظير يا مشابه آن منافع را تحصيل مينمود. 3 - در محاسبه منافع پايگاه ثابت هزينههاي انجام شده بمنظور حصول بمقاصد پايگاه ثابت (از جمله هزينههاي مديريت و هزينههاي عمومي اداري اعم از اينكه در قلمرو دولتي كه پايگاه ثابت در آن واقع است و يا در جاي ديگر بمصرف رسيده باشد) جزو هزينههاي قابل قبول محسوب خواهد گرديد. 4 - بصرف خريد كالا وسيله پايگاه ثابت براي مؤسسه منافعي از اين بابت براي پايگاه منظور نخواهد شد. 5 - از لحاظ بندهاي اخيرالذكر منافعي كه براي پايگاه ثابت منظور ميگردد هر سال بنحو يكسان محاسبه خواهد شد مگر اينكه - براي مبادرت بنحوه ديگر موجبات موجه و مكفي وجود داشته باشد و اين عمل طبق مقررات دولتي كه پايگاه ثابت در آن واقع است انجام گردد. 6 - در موارديكه منافع شامل انواع درآمدهائي باشد كه جداگانه در ساير مواد اين موافقتنامه حكم آن آمده است مقررات اين مادۂ تأثيري در مقررات آن مواد نخواهد داشت.
ماده 7
از قانون موافقتنامه بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت جمهوري فرانسه راجع باجتناب از اخذ ماليات مضاعف وجلوگيري از فرار از پرداخت ماليات در مورد ماليات بر درآمد — مصوب 1352/12/20