تعاريف از نظر اين موافقتنامه: 1 - «تعرفه» يعني حقوق گمركي مذكور در جداول تعرفهاي ملي طرفهاي متعاهد؛ 2 - «شبه تعرفه» يعني هر گونه هزينه و عوارض مرزي غير از تعرفه، با اثري شبيه تعرفه كه بر معاملات تجاري خارجي و صرفاً بر واردات وضع ميشود. در عين حال مالياتهاي غيرمستقيم و هزينههايي كه به همان ترتيب بر محصولات داخلي مشابه وضع ميشود، شبه تعرفه تلقي نخواهد شد. هزينههاي ورودي مربوط به خدمات خاص ارائه شده نيز شبه تعرفه محسوب نخواهد شد. 3 - «مانع غيرتعرفهاي» يعني هر اقدام، مقرره يا رويهاي غير از تعرفه و شبه تعرفه، كه اثرش محدود كردن واردات و ايجاد اختلالي قابل توجه در تجارت بين طرفهاي متعاهد باشد. 4 - «محصول» يعني هر نوع كالاي صنعتي و كشاورزي در اشكال خام، نيمه فرآوري شده و فرآوري شده آن. 5 - «رفتار ترجيحي» يعني هر نوع مزيت اعطاء شده به موجب اين موافقتنامه توسط يك طرف متعاهد از طريق كاهش تعرفهها و حذف موانع غير تعرفه اي در مورد تبادل كالا. 6 - «كارگروه» يعني كارگروه تجاري مشترك موضوع ماده (16). 7 - «آسيب جدي» يعني خسارت عمده به توليدكنندگان داخلي محصولات مشابه يا همگن به علت افزايش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجيحي، در حالاتي كه موجب زيانهاي قابل توجهي از نظر درآمد، توليد يا اشتغال شود كه در كوتاه مدت غيرقابل تحمل باشد. بررسي ميزان تأثير بر صنعت داخلي مربوط، همچنين بايد شامل ارزيابي ساير عوامل و شاخصهاي مرتبطي باشد كه بر وضعيت صنعت داخلي آن محصول تأثير گذارد. 8 - «تهديد آسيب جدي» يعني موقعيتي كه در آن افزايش قابل توجه واردات مشمول رفتار ترجيحي، آن چنان ماهيتي دارد كه موجب آسيب جدي به محصولات داخلي ميگردد و آسيب مزبور اگرچه هنوز ايجاد نشده، آشكارا قريبالوقوع است. تعيين وجود تهديد آسيب جدي بايد به جاي ادعا، حدس و گمان يا احتمالات ضعيف يا فرضي صرف، بر واقعيات مبتني باشد. 9 - «اوضاع و احوال بحراني» يعني ايجاد موقعيتي استثنائي كه در آن واردات بسيار زياد مشمول رفتار ترجيحي، موجب ايجاد آن گونه آسيب جدي يا تهديد آسيب جدي ميگردد كه جبران آن دشوار بوده و اقدامي عاجل را ميطلبد. 10 - «قيمت شكني» يعني وارد كردن محصول به جريان داد و ستد طرف متعاهد ديگر به ارزش كمتر از ارزش عادي آن كه عبارت است از قيمت قابل مقايسه در جريان معمولي تجارت براي محصول مشابهي كه جهت مصرف در كشور صادر كننده در نظر گرفته شده است، يا در صورت فقدان اين قيمت داخلي عبارت است از بالاترين قيمت قابل مقايسه براي محصول مشابه جهت صدور به هر كشور ثالث در جريان عادي تجارت يا هزينه توليد محصول در كشور مبدأ به علاوه مبلغي معقول بابت هزينه فروش و سود.
ماده 2
از قانون موافقتنامه تجارت ترجيحي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري عربي سوريه — مصوب 1387/05/06