حمل مستقيم موارد زير به عنوان حمل مستقيم از طرف صادركننده به طرف واردكننده تلقي مي شوند: الف ) محصولاتي كه بدون گذر از قلمرو كشور غيرطرف حمل شده اند؛ ب ) محصولاتي كه حمل آنها شامل گذر از ميان يك يا چند كشور غيرطرف مياني با يا بدون انتقال از يك وسيله نقليه به وسيله نقليه ديگر (ترانس شيپمنت) يا نگهداري موقـت در انبار در كشورهاي مزبور مي شود، مشروط به اينكه: 1) محل ورود كالاي گذري بنا به دلايل جغرافيايي يا ملاحظات منحصراً مربوط به الزامات حمل و نقل، قابل توجيه باشد؛ 2) محصولات مورد نظر در آن كشورها وارد جريان تجارت يا مصرف نشده باشند؛ 3) محصولات مورد نظر در آن كشورها تحت هيچ عملياتي به جز تخليه و بارگيري مجدد يا هر عمليات ضروري براي حفظ آنها در وضعيت مطلوب قرار نگرفته باشند؛ و 4) مداركي كه رعايت شروط مندرج در بندهاي (۲) و (۳) فوق را تأييد نمايد؛ مانند بارنامه يا يك سند حمل واحد كه عبور را از طرف صادركننده و از طريق كشور محل گذر پوشش مي دهد و هرگونه سند مثبت.
ماده ۱۰
از قانون موافقتنامه تجارت ترجيحي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري اندونزي — مصوب 1403/07/03