ممنوعيت ۱ ـ هر طرف مي تواند طبق قوانين و مقررات خود واردات محصولات حاوي هر نهاده اي را كه منشأ آن از غيرطرف است ممنوع كند يا به عنوان شرط صدور كالاي آن طرف به قلمرو طرف ديگر، الزام كند كه كالا به طور مستقيم يا غيرمستقيم بدون مصرف در قلمرو طرف ديگر به غيرطرف دوباره صادر نشود. ۲ ـ طرفي كه ممنوعيت يا محدوديت مندرج در بند (۱) را اتخاذ يا حفظ مي كند، ظرف سه ماه قبل از اعمال آن، اين محدوديت يا ممنوعيت يا الزام از جمله قوانين و مقررات مربوط را به طرف ديگر اعلام خواهد كرد. اين اطلاعيه نام غيرطرف، كشور يا قلمرو، پوشش كالا و مدت زمان محدوديت يا ممنوعيت يا الزام را مشخص خواهد كرد. چنين محدوديتي فقط زماني اعمال خواهد شد كه يك طرف شواهد كافي داشته باشد مبني بر اينكه محصولات حاوي نهاده هايي هستند كه از قلمرويي كه محدوديت يا ممنوعيت يا موانع در آن وجود دارد و تا حدي كه براي حفظ اهداف مشروع سياست عمومي لازم است، وجود داشته باشد.
ماده ۹
از قانون موافقتنامه تجارت ترجيحي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري اندونزي — مصوب 1403/07/03