ارتباط با ساير موافقتنامه ها ۱ ـ اين موافقتنامه مانع حفظ يا ايجاد اتحاديه هاي گمركي، مناطق تجارت آزاد، موافقتنامه هاي تجارت ترجيحي، موافقتنامه هاي تجاري چندجانبه يا ترتيبات تجاري فرامرزي طرف ها با ساير كشورها نخواهد شد. ۲ ـ طرف ها قصد خود را براي توأماني اين موافقتنامه با ساير موافقتنامه هاي موجود خود كه عضو آن هستند به رسميت مي شناسند. بدين منظور هر يك از طرف ها حقوق و تعهدات موجود خود را در رابطه با موافقتنامه هاي بين المللي موجود فوق الذكر نسبت به طرف ديگر تأييد مي كند. ۳ ـ اگر يك طرف تشخيص دهد كه يك مقرره اين موافقتنامه با مقرره موافقتنامه ديگري كه خود و طرف ديگر عضو آن هستند مغايرت دارد، طرف ها بنا به درخواست، با يكديگر مشورت خواهند كرد تا به راه حل مورد رضايت متقابل طبق ماده ۲۰ (مشورت) دست يابند. اين بند به حقوق و تعهدات يك طرف طبق ماده ۲۱ (حل و فصل اختلاف) خدشه اي وارد نمي كند.
ماده ۱۵
از قانون موافقتنامه تجارت ترجيحي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري اندونزي — مصوب 1403/07/03