ماده 2

1 در اين موافقتنامه: 1) اصطلاح «‌متصدي حمل و نقل» به هر شخص حقيقي يا حقوقي اطلاق مي‌گردد كه بطور قانوني مقيم و تبعه جمهوري اسلامي ايران، جمهوري هند‌يا تركمنستان باشد و اجازه حمل و نقل بين‌المللي كالا را طبق مقررات وقوانين مربوط به طرفهاي متعاهد داشته باشد. 2) اصطلاح «‌ترانزيت بين‌المللي كالا» به عبور كالا از قلمرو يكي از طرفهاي متعاهد كه بين نقطه مبدا و مقصد خارج از قلمرو طرف مذكور قراردارد ‌اطلاق مي‌گردد. 3) اصطلاح «‌كالا» به كليه محموله‌هائي گفته مي‌شود كه حمل آنان برطبق قوانين ملي (‌طرف) طرفهاي متعاهد منعي نداشته باشد و در كانتينر يا به‌صورت محموله تفكيك شده حمل گردد. 4) واژه «‌كانتينر» به وسيله حمل كالا (‌جعبه بسته‌بندي، مخزن متحرك و ساير ساختارهاي مشابه) گفته مي‌شود كه: الف ) كاملاً يا بخشي از آن محصور شده باشد تا قسمت موردنظر براي نگهداري كالا را تشكيل دهد. ب ) داراي خصوصيات ثابت بوده و در نتيجه به اندازه كافي محكم باشد و بتواند بطور مكرر مورداستفاده قراربگيرد. پ ) به ويژه براي ايجاد سهولت در حمل و نقل كالا با وسايل مختلف حمل و نقل بدون آنكه نياز به بارگيري مجدد ميان راهي داشته باشد، طراحي شده‌باشد. ت ) براي جابجائي فوري كالا به ويژه از يك وسيله نقليه به وسيله ديگر طراحي شده باشد. ث ) به نحوي طراحي شده باشد كه پر و خالي كردن آن آسان باشد. ج ) حجم داخلي آن يك متر مكعب يا بيشتر باشد. 5) منظور از «‌كليه وسايل حمل و نقل» حمل و نقل كالا از طريق راه‌آهن، هوا، دريا و جاده است. 6) «‌سازمان تضمين‌كننده» يعني سازماني كه توسط مقامات گمرك كشورهاي امضاء ‌كننده به‌رسميت شناخته شده باشد و مي ‌تواند در مقابل مقامات‌گمرك مسووليتهائي كه در بند (2) ماده 1 - 5 مشخص شده را از طرف صاحبان كالاي ترانزيتي يا مؤسسات حمل و نقل بين‌المللي در مورد ترانزيت ‌كالا از طريق قلمرو كشورهاي امضاء‌كننده تقبل نمايد. 2 - تشريفات گمركي