تعاريف از نظر اين موافقتنامه، معاني اصطلاحات به كار رفته در آن به شرح زير خواهدبود: 1 ـ اصطلاح « سرمايهگذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد اخيرالذكر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايهپذير خوانده ميشود) بهكار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها،
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها،
پ
حق ادعاء نسبت به پول يا هر عملياتي كه داراي ارزش اقتصادي مرتبط با سرمايهگذاري باشد،
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، نمونههاي بهرهوري، طرح ها يا نمونههاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حُسن شهرت تجاري،
ث
حق اكتشاف، استخراج يا بهرهبرداري از منابع طبيعي. 2 ـ اصطلاح « سرمايهگذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آيند و تابعيت طرف متعاهد سرمايهپذير را دارا نباشند.
ب
اشخاصحقوقي هر طرف متعاهد كه برابر قوانين همان طرفمتعاهد تشكيل و تأسيس شده باشد و مقر و فعاليت اقتصادي اصلي آنها در قلمرو همان طرف متعاهد قرار داشته باشد. 3 ـ اصطلاح « عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايهگذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايهگذاري، سود سهام، كارمزد و حقالامتياز. 4 ـ اصطلاح « قلمرو»:
الف
در مورد جمهوري اسلامي ايران به معني مناطقي است كه تحت حاكميت يا صلاحيـت جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و شامل مـناطق دريايي مـربوط آنها نيز ميشود.
ب
در مورد جمهوري سوسياليستي ويتنام به معني قلمرو سرزميني، جزاير، آب هاي داخلي، درياي سرزميني و فضاي بالاي آنها، مناطق دريايي وراء درياي سرزميني از جمله بستر دريا و زيربستر آن كه جمهوري سوسياليستي ويتنام بر آن حاكميت، حقوق حاكميت و صلاحيت را طبق قوانين ملي و حقوق بينالمللي اعمال مينمايد.