حل و فصل اختلافات ميان يك طرف متعاهد و سرمايه گذار طرف متعاهد ديگر 1 ـ اگر هر اختلافي بين طرف متعاهد سرمايه پذير و يك يا چند سرمايه گذار طرف متعاهد ديگر درباره يك سرمايه گذاري بروز كند، طرف متعاهد سرمايه پذير و سرمايه گذار (سرمايه گذاران) مزبور در ابتداء تلاش خواهند كرد كه اختلاف را به صورت دوستانه از طريق مذاكره و مشاوره حل و فصل كنند. 2 ـ چنانچه طرف متعاهد سرمايه پذير و سرمايه گذار (سرمايه گذاران) مزبور نتوانند ظرف شش ماه از تاريخ ابلاغ ادعا توسط يك طرف به ديگري به توافق برسند، سرمايه گذار (سرمايه گذاران) مربوطه مي تواند اختلاف را به هريك از موارد زير ارجاع نمايد:
الف
دادگاه ذي صلاحي كه در قلمرو آن سرمايه گذاري انجام پذيرفته است، يا
ب
مركز بين المللي حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري (ايكسيد) كه توسط كنوانسيون حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري بين دولتها و اتباع دولتهاي ديگر كه در تاريخ28/12/1343 هجري شمسي برابر با 18 مارس 1965 ميلادي در واشنگتن براي امضاء مفتوح شده، تشكيل شده است در صورتي كه هر دو طرف متعاهد عضو اين كنوانسيون باشند، يا
پ
ديوان داوري موردي كه به موجب يك توافق خاص بين طرفها تشكيل شود، يا
ت
ديوان داوري موردي كه به موجب قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بين الملل سازمان ملل متحد تشكيل شود. 3 ـ هيأت داوري با توجه به ساير مواردي كه طرفهاي متعاهد توافق نموده اند آيين و محل داوري را تعيين خواهند نمود. 4 ـ تصميمات هيأت داوري براي طرفهاي متعاهد قطعي و لازم الاتباع است.