تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحا ت به كار رفته به شرح زير خواهدبود: 1 - اصطلاح «سرمايه گذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه پذير خوانده مي شود) بكار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غير منقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها.
پ
پول و/ يا هرگونه مطالبات قابل وصول.
ت
حقوق مالكيت معنوي وصنعتي ازقبيل حق اختراع ، نمونه هاي بهره وري، طرحها يانمونه هاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايه گذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه گذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هريك ازطرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آيند و تابعيت طرف متعاهد سرمايه پذير را دارا نباشند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك ازطرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا مركز اصلي فعاليتهاي اقتصادي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح«عوايد» به معني وجوهي است كه به طورقانوني ازسرمايه گذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايه گذاري، سود سهام، كارمزد و حق الامتياز. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني:
الف
درمورد جمهوري اسلامي ايران مناطقي است كه تحت حاكميت يا صلاحيت جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و شامل مناطق دريايي آن نيز مي شود.
ب
در مورد دولت اريتره مناطقي است كه تحت حاكميت يا صلاحيت دولت اريتره قرار دارد.