حل و فصل اختلافات ميان يك طرف متعاهد و سرمايهگذار طرف متعاهد ديگر 1 – چنانچه اختلافي ميان طرف متعاهد سرمايهپذير و يك سرمايهگذار طرف متعاهد ديگر درباره يك سرمايهگذاري بروز كند، طرفهاي اختلاف در ابتدا تلاش خواهند كرد كه اختلاف را ازطريق مذاكره و مشاوره و به صورت دوستانه حل و فصل كنند. 2 – چنانچه اين اختلاف ظرف مدت شش ماه از تاريخ اطلاعيه درخواست حل و فصل، دوستانه حل و فصل نشود، سرمايهگذار مربوط ميتواند اختلاف را به دادگاههاي صالح يا داوري طرف متعاهد ميزبان يا به داوري بينالمللي ارجاع نمايد. هرگاه سرمايهگذار اختلاف را به محكمه صلاحيتدار طرف متعاهد ميزبان يا به داوري بينالمللي ارجاع دهد، اين انتخاب نهايي خواهد بود. 3 – هرگاه اختلاف به داوري بينالمللي ارجاع شود، سرمايهگذار مربوط ميتواند اختلاف را ارجاع نمايد به:
الف
مركز بينالمللي حل و فصل اختلافات سرمايهگذاري كه بهموجب كنوانسيون حل و فصل اختلافات سرمايهگذاري بين دولتها و اتباع دولتهاي ديگر كه در تاريخ 18 مارس 1965 ميلادي (برابر با 28/12/1343 هجري شمسي) در واشنگتن براي امضاء مفتوح شده تشكيل گرديده است، چنانچه تا به محض اينكه هر دو طرف متعاهد به كنوانسيون مذكور پيوسته باشند، هر طرف متعاهد بدينوسيله موافقت خود را نسبت به اين شيوه داوري اعلام ميدارد، يا
ب
ديوان داوري موردي برطبق قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بينالملل (آنسيترال)، يا
پ
هر داوري بينالمللي يا ديوان داوري موردي ديگري كه طرفين اختلاف درمورد آن توافق نمايند. 4 – رأي داوري قطعي و براي طرفهاي اختلاف لازمالاتباع خواهد بود.