تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحا ت بكار رفته به شرح زير خواهد بود : ۱ - اصطلاح «سرمايه گذاري» به معني هر نوع دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر بكار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غير منقول و حقوق مربوط به آنها از قبيل اجاره، رهن، حق حبس، وثيقه و حق انتفاع،
ب
سهام، سهم الشركه يا هر نوع مشاركت ديگر در شركتها يا بنگاهها،
پ
حق مالكيت نسبت به پول و/ يا هر عملياتي كه داراي ارزش اقتصادي مي باشد،
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، حق التأليف، نمونه هاي بهره وري ، طرحها يا نمونه هاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري و نيز فرآيندهاي فني ، دانش فني و حسن شهرت تجاري،
ث
حقوق اعطاء شده توسط قانون يا تصميمات اداري، از جمله حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي و همچنين ساير حقوق تجاري ۲ - تغيير در شكل سرمايه گذاري دارائيها مادام كه اين تغييرات مطابق با شرايط مندرج در مجوز مخصوص آن سرمايه گذاري مي باشد تأثيري در ماهيت آنها به عنوان سرمايه گذاري نخواهد داشت، چنانچه قوانين و مقررات مربوطه طرف متعاهد سرمايه پذير در زمان پذيرش سرمايه گذاري صدور مجوز را لازم بداند. ۳ - اصطلاح «سرمايه گذار» به معني:
الف
هر شخص حقيقي است كه به موجب قوانين هر طرف متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آيد.
ب
هر شخص حقوقي يا سازمان ديگري است كه به موجب قوانين حاكم همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا فعاليتهاي اصلي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. ۴ - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه از سرمايه گذاري حاصل شده باشد ازقبيل : سود حاصل از سرمايه گذاري، هزينه هاي مالي، عايدات سرمايه اي، سود سهام، كارمزد و حق الامتياز . ۵ - اصطلاح «قلمرو» به معني قلمرو تحت حاكميت هر يك از طرفهاي متعاهد از جمله درياي سرزميني است و شامل مناطق دريايي كه هريك از طرفهاي متعاهد بر طبق حقوق بين الملل بر آنها اعمال حقوق حاكميت يا صلاحيت نيز مي نمايد مي شود.