اختلافات بين يك سرمايه گذار و يك طرف متعاهد ۱ - اختلافاتي كه ممكن است بين يك طرف متعاهد و سرمايه گذار طرف متعاهد ديگر درمورد يك سرمايه گذاري در چهارچوب اين موافقتنامه بروز كند بايد به طور كتبي توسط سرمايه گذار به اطلاع طرف متعاهد نخست برسد. طرفين ذي ربط تا آنجا كه ممكن است سعي خواهند كرد اين اختلافات را به طور دوستانه حل و فصل كنند. ۲ - اگر اين اختلافات ظرف مدت شش ماه از تاريخ اطلاعيه كتبي مذكور در بند .(۱) به طور دوستانه حل و فصل نشود اختلاف مي تواند به انتخاب سرمايه گذار ارجاع شود به :
الف
ديوان داوري موردي كه به موجب قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بينالملل سازمان ملل متحد (آنسيترال ) تشكيل شود .
ب
مركز بينالمللي حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري، ايجاد شده طبق كنوانسيون حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري بين دولتها و اتباع دولتهاي ديگر كه در تاريخ ۲۸/ ۱۲/ ۱۳۴۳ هجري شمسي برابر با ۱۸ مارس ۱۹۶۵ ميلادي در واشنگتن براي امضاء مفتوح شد، چنانچه هر دو طرف متعاهد عضو كنوانسيون باشند، يا،
پ
اتاق بازرگاني بينالمللي (ICC) به موجب قواعد داوري آن. ۳ - هر طرف متعاهد بدينوسيله با ارجاع هر اختلاف مربوط به سرمايه گذاري به هريك از مراجع فوق الذكر موافقت مي نمايد. ۴ - در جريان رسيدگي داوري يا اجراي يك حكم، طرف متعاهد درگير در اختلاف نبايداعتراض نمايد كه سرمايه گذار طرف متعاهد ديگر به موجب يك قرارداد بيمه براي تمام يا بخشي از زيانها خسارت دريافت نموده است . ۵ - هر رأي داوري كه به موجب اين ماده صادر شود براي طرفين اختلاف قطعي و لازمالاجراء است. هر طرف متعاهد بدون تأخير مفاد رأي مزبور را اجرا خواهد نمود و زمينه اجراء رأي را در قلمرو خود فراهم خواهد كرد.