تعاريف از نظر اين موافقتنامه: 1 - اصطلاح «سرمايهگذاري» عبارت از هرنوع مال يا دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايهپذير خوانده ميشود) به كار گرفته شود:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب
سهام يا هرنوع مشاركت در شركتها.
پ
حق نسبت به پول يا هر عملياتي كه داراي ارزش مالي باشد.
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، طرحها يا نمونههاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
حقوق تجاري كه به موجب قانون يا قرارداد مربوط به سرمايهگذاري اعطاء شده باشد از جمله حقوق مربوط به اكتشاف، استخراج يا بهرهبرداري از منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايهگذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هريك از طرفهاي متعاهد تابعيت آن طرف متعاهد را دارا باشند.
ب
اشخاص حقوقي هريك از طرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره يا مركز اصلي فعاليتهاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايه گذاري حاصل شدهباشد از جمله سود حاصل از سرمايهگذاري، سود سهام، كارمزد و حقالامتياز 4 - اصطلاح «قلمرو»:
الف
درمورد جمهوري اسلامي ايران به معني مناطقي است كه حسب مورد تحت حاكميت يا صلاحيت جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و شامل مناطق دريايي مربوط آن نيز ميشود.
ب
درمورد جمهوري اندونزي به معني قلمروي است كه بر طبق حقوق بينالملل تحت حاكميت جمهوري اندونزي قرار دارد.