تعاريف از نظر اين موافقتنامه، معاني اصطلاحات به كار رفته در آن به شرح زير خواهد بود:
1
اصطلاح «سرمايه گذاري» عبارت از هر نوع مال يا دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر (كه از اين پس طرف متعاهد سرمايه پذير خوانده مي شود) به كار گرفته شود، كه ويژگي هاي يك سرمايه گذاري، از جمله ويژگي هايي مانند تعهد سرمايه يا ساير منابع، پيش بيني فايده يا سود، پذيرش خطر (ريسك) و يك دوره معين را دارا باشد:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها،
ب
سهام يا هر نوع مشاركت در شركتها،
پ
پول و يا هرگونه مطالبات قابل وصول،
ت
حقوق مالكيت معنوي و صنعتي از قبيل حق اختراع، حق اختراع با مدت محدود، طرحها يا نمونه هاي صنعتي، علائم و اسامي تجاري، دانش فني، حسن شهرت تجاري و اسرار تجاري مرتبط با سرمايه گذاري،
ث
حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي. هرگونه تغيير يا تبديل در شكلي كه دارايي ها سرمايه گذاري مي شوند، مشروط به اينكه توسط مقام صلاحيتدار طرف متعاهد ميزبان تصويب شده باشد، در ماهيت آنها به عنوان سرمايه گذاري تأثير نخواهد داشت. 2 - اصطلاح «سرمايه گذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايه گذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آيند و تابعيت طرف متعاهد سرمايه پذير را دارا نباشند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد كه به موجب قوانين همان طرف متعاهد تأسيس شده و مركز اداره و مركز اصلي فعاليت هاي آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايه گذاري حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمايه گذاري، سود سهام، كارمزد و حق الامتياز. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني مناطقي است كه حسب مورد تحت حاكميت يا صلاحيت هر يك از طرفهاي متعاهد قرار دارد و شامل مناطق دريايي مربوط آنها نيز مي شود.