تعاريف از نظر اين موافقتنامه: 1 - اصطلاح «سرمايهگذاري» عبارت از هر نوع دارايي از جمله موارد زير است كه توسط سرمايه گذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر بكار گرفتهشود:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبيل اجاره، رهن، حق حبس، وثيقه و حق انتفاع.
ب
سهم الشركه و سهام و اوراق قرضه يك شركت يا هر شكل ديگر مشاركت دريك شركت يا موسسه تجاري.
پ
مالكيت نسبت به پول يا هر عمليات وابسته به سرمايهگذاري كه داراي ارزشاقتصادي باشد.
ت
حقوق مالكيت معنوي، فرآيندهاي فني، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
هر حقي كه داراي ارزش اقتصادي باشد از جمله حق اكتشاف، استخراج يا بهره برداري از منابع طبيعي. هرگونه تغيير شكل در دارائيهايي كه سرمايهگذاري يا سرمايهگذاري مجدد شده درماهيت آنها به عنوان سرمايهگذاري تأثيري نخواهدداشت مشروط به اينكه چنين تغييري بر طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد سرمايه پذير و در صورت لزوم با تصويب مقام صلاحيتدار طرف متعاهد ميزبان انجام شده باشد. 2 - اصطلاح «سرمايهگذاران» در مورد هر يك از طرفهاي متعاهد عبارت از اشخاصزير است كه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قانون آن طرف متعاهد، اتباع آن به شمار آيند.
ب
اشخاص حقوقي شامل شركتها، مؤسسات و ساير سازمانهايي كه به موجب قوانين آن طرف متعاهد تشكيل شده و مقر آنها و فعاليتهاي حقيقي اقتصادي آنها در قلمروهمان طرف متعاهد قرار داشتهباشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه از سرمايه گذاري حاصل شده باشدو به ويژه، اما نه منحصراً، شامل سود، سود سهام، سود تسهيلات مالي، عايدات سرمايهاي، كارمزد و حقالامتياز ميباشد. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني قلمرو تحت حاكميت هر طرف متعاهد از جمله درياي سرزميني ميباشد و مناطق دريايي را نيز كه هر طرف متعاهد بر طبق حقوق بين الملل بر آنها اعمال حقوق حاكميت يا صلاحيت ميكند شامل ميشود.