تعاريف از نظر اين موافقتنامه معاني اصطلاحات بكار رفته به شرح زير خواهد بود: 1 - اصطلاح «سرمايه گذاري» عبارت است از هر نوع دارايي كه توسط سرمايهگذاران يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو و طبق قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر بكار گرفته شود و به ويژه، اما نه منحصراً، شامل:
الف
اموال منقول و غيرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبيل رهن، حق حبس ووثيقه.
ب
سهام، سهم الشركه و اوراق قرضه يك شركت و هرشكل ديگري از مشاركت در يك شركت.
پ
مالكيت نسبت به پول يا هرنوع عمليات مربوط به يك سرمايهگذاري كه دارايارزش مالي باشد.
ت
حقوق مالكيت صنعتي و معنوي از قبيل حق اختراع، نمونههاي بهرهوري،طرحها يا نمونههاي صنعتي، فرآيندهاي فني، علائم و اسامي تجاري، دانش فني و حسن شهرت تجاري.
ث
حقوق تجاري اعطاء شده توسط قانون از جمله حق اكتشاف، استخراج يا بهرهبرداري از منابع طبيعي. 2 - اصطلاح «سرمايهگذار/سرمايهگذاران» عبارت از اشخاص زير است كه در چهارچوب اين موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد ديگر سرمايهگذاري كنند:
الف
اشخاص حقيقي كه به موجب قوانين هر يك از طرفهاي متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آيند.
ب
اشخاص حقوقي هر يك از طرفهاي متعاهد از قبيل شركتها، بنگاهها يا انجمنها كه به موجب قوانين آن كشور متعاهد تأسيس شدهاند و مقر و فعاليتهاي حقيقي اقتصاديآنها در قلمرو آن طرف متعاهد قرار داشته باشد. 3 - اصطلاح «عوايد» به معني وجوهي است كه به طور قانوني از سرمايهگذاري حاصل شدهباشد از جمله سود حاصل از سرمايهگذاري، سود سرمايه، سود سهام، كارمزدو حقالامتياز. 4 - اصطلاح «قلمرو» به معني:
الف
در مورد جمهوري اسلامي ايران، مناطق تحت حاكميت يا صلاحيت جمهوري اسلامي ايران و از جمله مناطق دريايي آن ميباشد.
ب
در مورد بحرين، قلمرو پادشاهي بحرين از جمله مناطق دريايي، بستر و زير بستر دريا كه بحرين بر طبق حقوق بينالملل، بر آنها اعمال حقوق حاكميت و صلاحيت مينمايد.