مذاكرات ۱ - خواهان مكلف است پيش از ارجاع دعوي به داوري به موجب ماده(۱۷) اين موافقتنامه، درخواست كتبي را براي مشورت يا مذاكره (درخواست مذاكره) براي حل و فصل دوستانه اختلاف به دولت ميزبان ارائه نمايد. ۲ - بدون لطمه به بند (۱) اين ماده چنانچه اختلاف يا دعوي مربوط به اقدام مسبب دعوي به موجب اين موافقتنامه، از طريق ساير اقدامات حقوقي يا جريان هاي رسيدگي حقوقي يا ديوان بين المللي ديگر حل و فصل شده باشد، خواهان نمي تواند درخواست مذاكره را ارائه نمايد. ۳ - درخواست مذاكره بايد ظرف مدت سه سال پس از تاريخي ارائه شود كه نقض ادعائي موافقتنامه اتفاق افتاده است. اگر خواهان نتواند ظرف اين دوره زماني درخواست مذاكره را ارائه نمايد، چنين تلقي خواهد شد كه از حقوق خود براي طرح دعوي صرف نظر كرده است و نمي تواند دعوي را به موجب اين بخش به موجب ماده (۱۷) اين موافقتنامه به داوري ارجاع نمايد. ۴ - به جز در موردي كه طرفهاي اختلاف به نحو ديگري توافق نموده باشند، محل مذاكرات مكانهاي زير خواهد بود:
الف
تهران، اگر مذاكرات مربوط به رفتارصورت پذيرفته / اقدامات اتخاذ شده توسط جمهوري اسلامي ايران باشد؛ يا
ب
براتيسلاوا، اگر مذاكرات مربوط به رفتار صورت پذيرفته / اقدامات اتخاذ شده توسط جمهوري اسلواك باشد. ۵ - درخواست مذاكره بايد شامل موارد زير باشد: الف ) اطلاعات زير:
۱
نام و نشاني خواهان؛
۲
ساختار سهامداري خواهان، تعيين مالك ذي نفع نهائي سرمايه گذاري مورد نظر و تعيين هر دولت، شخص يا سازماني كه كمك مالي يا هر نوع كمك ديگري به سرمايه گذار در ارتباط با دعوي ارائه نموده است يا با ارائه آن موافقت نموده است، يا داراي منفعتي در نتيجه دعوي مي باشد؛
۳
مفادي از موافقتنامه كه ادعاء شده است مورد نقض قرارگرفته اند؛
۴
مبناي حقوقي و پيشينه دعوي، از جمله اقدامات يا رفتار مورد بحث؛ و
۵
مبلغ مورد نظر و ميزان تقريبي خسارت هاي مورد ادعاء ب ) مدركي كه نشان دهد خواهان بر اساس ماده (۱) اين موافقتنامه سرمايه گذار دولت مبدأ است و به موجب ماده (۱) اين موافقتنامه اقدام به سرمايه گذاري نموده و به الزامات ماده (۲) اين موافقتنامه عمل شده است.